سوره شعرا — آیه 49

معانی کلمات:

• آمَنتُمْ لَهُ: به او ایمان آوردید.
• آذَنَ: اجازه دهم.
• لَكَبِيرُكُم: بزرگ و استاد شما.
• مِنْ خِلَافٍ: به صورت مخالف و برعکس (یعنی دست راست با پای چپ یا برعکس).
• لَأُصَلِّبَنَّكُمْ: هر آینه شما را به دار خواهم آویخت.

تفسیر آیه:

فرعون با خشم و تهدید به ساحران گفت: «آیا پیش از آنکه به شما اجازه دهم، به او ایمان آوردید؟!» او میخواست با این سخن، ایمان آنان را ناشی از توطئهای از پیش طراحیشده جلوه دهد و بگوید که این کارِ شما با موسی هماهنگ بوده است. سپس برای فریب افکار عمومی و توجیه شکست خود، ادعا کرد: «بیگمان او (موسی) بزرگ و استاد شماست که به شما سحر آموخته است» — در حالی که ساحران هرگز موسی را پیش از آن روز ندیده بودند و این ادعای فرعون کاملاً دروغ و بیاساس بود. آنگاه با شدت تمام تهدید کرد: «به زودی خواهید دانست که چه عذابی در انتظار شماست؛ من دستها و پاهای شما را به صورت مخالف یکدیگر قطع خواهم کرد (دست راست با پای چپ یا برعکس) و همه شما را بر تنههای نخل به دار خواهم آویخت تا عبرت دیگران شوید.»

فواید و پیامهای آیه:

• ایمان واقعی، وقتی در دل انسان جای گیرد، هیچ تهدید و ارعابی نمیتواند آن را سست کند؛ ساحران با وجود تهدید به قطع عضو و دار زدن، بر ایمان خود استوار ماندند.
• دشمنان حق، وقتی از راه منطق و دلیل عاجز بمانند، به زور و تهدید و دروغپردازی متوسل میشوند؛ اما این نشانه ضعف و ناتوانی آنان است.
• خداوند در برابر ظلم و ستم فرعونها، پاداش عظیمی برای صابران و مؤمنان قرار داده است؛ همانگونه که در ادامه داستان، ساحران به مقام شهادت و رضوان الهی رسیدند.
• این آیه میآموزد که نباید از قدرتطلبان و ظالمان ترسید؛ زیرا عاقبت از آنِ پرهیزگاران است و تهدیدهای آنان هرگز در برابر اراده الهی و ایمان راستین کاری از پیش نمیبرد.