سوره شعرا — آیه 48

معانی کلمات:

• رَبّ: پروردگار، مالک و مدبّر که تربیت و پرورش میدهد.
• مُوسَىٰ وَهَارُون: دو پیامبر بزرگ بنیاسرائیل، موسی (ع) و برادرش هارون (ع).

تفسیر آیه:

ساحران مصر پس از آنکه معجزهی عصای موسی (ع) را دیدند و یقین کردند که این کار، سحر و جادو نیست، بلکه قدرتی فراتر از توان بشر است، تحت تأثیر عظمت آن قرار گرفتند و به سجده افتادند. آنان در حالی که به عظمت خداوند پی برده بودند، فریاد زدند: «ما به پروردگار جهانیان ایمان آوردیم؛ همان پروردگاری که موسی و هارون را برگزید و آنان را برای هدایت بشر فرستاد.» این سخن نشان میدهد که آنان نه تنها به خدا ایمان آوردند، بلکه به رسالت موسی و هارون نیز گواهی دادند و از بتپرستی و سحر دست کشیدند. این ایمان، چنان عمیق و صادقانه بود که آنان را از ساحرانِ فریبکار به شهیدانِ راه حق تبدیل کرد؛ چنانکه برخی مفسران گفتهاند: «آنان صبحگاه ساحر بودند و شامگاه، شهیدِ راه ایمان شدند.» این دگرگونی شگفتانگیز، نشانهی قدرت هدایت الهی است که دلهای آماده را در یک لحظه دگرگون میکند.

فواید و پیامهای آیه:

• ایمان واقعی، وقتی به دل انسان راه یابد، تمام باورها و رفتارهای پیشین را دگرگون میسازد؛ چنانکه ساحران در یک لحظه از تاریکی سحر به نور شهادت رسیدند.
• شناخت خداوند به عنوان پروردگار جهانیان، انسان را از وابستگی به قدرتهای پوشالی و دنیوی رها میکند و او را در برابر ظلم و باطل شجاع میسازد.
• این آیه نشان میدهد که حقطلبی و تسلیم در برابر حقیقت، حتی برای دشمنان سرسخت نیز ممکن است و هیچکس از رحمت و هدایت الهی ناامید نیست.
• ایمان به پیامبران و پذیرش رسالت آنان، بخشی از ایمان به خداوند است و انسانِ مؤمن باید به تمام فرستادگان الهی احترام بگذارد و از آنان پیروی کند.
• دگرگونی ساحران، هشداری است برای همه که به اعمال و مقام خود مغرور نشوند؛ زیرا عزت واقعی در ایمان و بندگی خداست، نه در مهارتها و موقعیتهای دنیوی.