Sura Asz-Szu'ara — Werset 8

Znaczenie słów:

• Āyah (آيَةً) — znak, dowód, wyraźne świadectwo.
• Mā kāna aktharuhum mu'minīn (وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ) — większość z nich nie była wierząca; oznacza to, że przeważająca część danego ludu nie uwierzyła.

Tafsir (wyjaśnienie):

Bóg Wszechmogący wskazuje na ziemię, która rodzi różnorodne rośliny — pożyteczne i piękne — czego nikt nie jest w stanie dokonać poza Panem światów. To, że ziemia martwa ożywa i wydaje z siebie wszelkie rodzaje roślinności, jest wyraźnym znakiem doskonałej mocy Boga oraz dowodem na to, że Ten, który ożywia ziemię po jej śmierci, jest w stanie wskrzesić zmarłych. Jednakże większość ludzi nie wyciąga z tego wniosków i nie wierzy, gdyż Bóg w Swojej przedwiedzy wiedział, że oni nie uwierzą — ich serca pozostały zatwardziałe, a umysły niezdolne do refleksji nad tymi znakami.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Doskonała moc Boga — patrzenie na przyrodę i jej cuda prowadzi do poznania potęgi Stwórcy, który nie ma sobie równych w stworzeniu i ożywianiu.
2. Niewdzięczność człowieka — większość ludzi, mimo widocznych znaków, odwraca się od wiary; to przestroga, abyśmy nie byli wśród tych, którzy lekceważą dowody Bożej mocy.
3. Zachęta do refleksji — werset uczy nas, że kontemplacja nad stworzeniem jest drogą do umocnienia wiary i zbliżenia się do Boga.
4. Sprawiedliwość Boża — Bóg nie wymaga wiary od tych, o których wie, że nie uwierzą; Jego wiedza jest doskonała, a Jego wyroki mądre i sprawiedliwe.
5. Nadzieja dla wierzących — mimo że większość nie wierzy, ci, którzy uwierzyli, są na właściwej drodze i powinni trwać w swojej wierze, czerpiąc siłę ze znaków Boga wokół nich.