Surat Asy-Syu'ara — Ayat 82

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• أَطْمَعُ (athma'u): ngarep-arep banget utawa duwe pangarep-arep gedhe.
• خَطِيئَتِي (khathi'ati): dosaku utawa kesalahanku.
• يَوْمَ الدِّينِ (yaumad-din): dina pembalasan, yaiku dina kiamat nalika kabeh amal diadili.

1. Tafsir ayat:

Ing ayat iki, Nabi Ibrahim 'alaihissalam nerusake pangandikane marang kaumé. Sawise nyebutake menawa mung Allah sing nitahake, paring pituduh, paring pangan lan ngombe, maringi kesehatan nalika lara, lan sing bakal mateni sarta nguripake maneh ing dina kiamat, banjur Nabi Ibrahim ngandhakake: "Lan Allah iku sing dakarep-arep banget bakal ngapura dosa-dosaku ing dina pembalasan."

Tegesé, Nabi Ibrahim ngakoni menawa awake dhewe ora luput saka kesalahan, lan mung Allah sing bisa ngapura dosa. Panjenengane ora ngarep-arep pangapura saka brahala-brahala utawa saka liyané, nanging mung saka Allah sing Maha Ngapura. Dina pembalasan iku dina nalika saben wong bakal diadili lan ditimbang kabeh amal lakune. Ing dina iku, ora ana sing bisa nulungi kajaba idiné Allah. Mula Nabi Ibrahim ngarep-arep banget pangapurane Allah ing dina iku.

Sanajan Nabi Ibrahim iku nabi lan kekasihé Allah, panjenengane tetep ngakoni menawa isih butuh pangapura. Iki nuduhake andhap asor lan kesadharan menawa manungsa iku panggonane salah lan luput, mula kudu tansah nyuwun pangapura marang Allah.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita supaya tansah andhap asor lan ora sombong, sanajan wis nindakake kabecikan akeh. Nabi Ibrahim waé isih nyuwun pangapura, apa maneh kita iki manungsa biasa.
• Kita dielingake menawa dina kiamat iku nyata lan bakal kelakon. Ing dina iku ora ana sing bisa ngapura dosa kajaba Allah. Mula ayo padha memperbanyak tobat lan nyuwun pangapura marang Allah.
• Ayat iki uga nuduhake menawa Islam iku agama kang ngajeni marang konsep pertanggungjawaban. Saben wong bakal tanggung jawab marang apa sing wis dilakoni.
• Kita diajari supaya ora ngarep-arep pitulungan saka barang sing ora bisa nulungi, kaya brahala utawa makhluk liyané. Mung Allah sing kudu dadi pangarep-arep kita.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih tresna marang Al-Qur'an amarga isine tuntunan urip kang cetha lan nyenengake ati. Al-Qur'an mulangake babagan tauhid, akhlak, lan pangarep-arep marang pangapurane Allah.