සූරා අෂ්-ෂුආරා — ආයාත් 82

වචනවල අර්ථ:

• أَطْمَعُ – මම බලාපොරොත්තු වෙමි / මම අපේක්ෂා කරමි
• خَطِيئَتِي – මගේ වැරැද්ද / මගේ පාපය
• يَوْمِ الدِّينِ – විනිශ්චය දිනය / ප්රතිඵල දිනය

අර්ථ නිරූපණය:

ඉබ්රාහීම් (අලයිහිස්සලාම්) තම ජනතාව අමතමින් මෙසේ පවසයි: “ඔහුම මාව මැව්වේය, ඔහුම මට මඟ පෙන්වයි, ඔහුම මට ආහාර සහ පානය ලබා දෙයි, ඔහුම මා රෝගාතුර වූ විට සුව කරයි, ඔහුම මාව මරණයට පත් කරයි, පසුව ඔහුම මාව නැවත නැගිටුවයි. එමෙන්ම ඔහුම එකම තැනැත්තාය – විනිශ්චය දිනයේදී මගේ වැරදිවලට සමාව දෙනු ඇතැයි මම බලාපොරොත්තු වන්නේ ඔහුගෙන්ම පමණයි.”

මෙම ප්රකාශයෙන් ඉබ්රාහීම් (අලයිහිස්සලාම්) අදහස් කළේ ඔහුගේ යම් යම් දෝෂ සහ අඩුපාඩු තිබුණද – එනම් තම සටහන් කිරීම්වලදී සිදු වූ ඇතැම් කුඩා වැරදි වැනි දේ – ඒවාට සමාව දෙනු ඇතැයි ඔහු අල්ලාහ්ගෙන් අපේක්ෂා කරන බවයි. මන්දයත්, සමාව දීමේ හැකියාව ඇත්තේ අල්ලාහ්ටම පමණක් වන අතර, ඔහුගේ දයාව සහ කරුණාව අතිමහත්ය. ඉබ්රාහීම් (අලයිහිස්සලාම්) තම ජනතාවට පැහැදිලි කරන්නේ ඔවුන් නමස්කාර කරන පිළිමවලට කිසිදු බලයක් නොමැති බවත්, ඒවාට සමාව දීමට හෝ දඬුවම් කිරීමට හෝ කිසිවක් කළ නොහැකි බවත්ය. සැබෑ සමාව සහ දයාව ඇත්තේ අල්ලාහ් සතුව පමණි.

පාඩම් සහ උපදේශ:

1. නබිවරුන් පවා අල්ලාහ්ගේ සමාව අපේක්ෂා කළ බව – එබැවින් සාමාන්ය මිනිසුන් වන අප වැඩි වශයෙන් අල්ලාහ්ගේ සමාව ඉල්ලිය යුතුය. අල්ලාහ්ගේ දයාව ගැන බලාපොරොත්තු සුන් නොවිය යුතුය.
2. සමාව ඉල්ලීමේදී බලාපොරොත්තුව සහ භය යන දෙකම තිබිය යුතුය – ඉබ්රාහීම් (අලයිහිස්සලාම්) “බලාපොරොත්තු වෙමි” යන වචනය භාවිතා කළේ අල්ලාහ්ගේ දයාව ගැන පූර්ණ විශ්වාසයකින් යුතුව බලාපොරොත්තු වන බව පෙන්වීමටය.
3. අල්ලාහ් පමණක් සමාව දීමේ හැකියාව ඇත්තාය – එබැවින් පාප සමාව සඳහා අල්ලාහ් හැර වෙනත් කිසිවෙකුගෙන් ඉල්ලීම නොකළ යුතුය.
4. මරණයෙන් පසු නැවත නැගිටීම සහ විනිශ්චය දිනය සැබෑය – එදින සෑම කෙනෙකුම තම ක්රියාවන්ට වගකිව යුතු වනු ඇත. එබැවින් අප මෙලොව ජීවිතයේදී යහපත් ක්රියා කිරීමට උත්සුක විය යුතුය.
5. අල්ලාහ්ගේ දයාව අතිමහත්ය – ඔහුගේ සමාව ගැන කිසිවෙකු බලාපොරොත්තු සුන් නොවිය යුතුය. ඉබ්රාහීම් (අලයිහිස්සලාම්) වැනි උත්තම නබිවරයෙකු පවා සමාව අපේක්ෂා කළේ නම්, අප වඩාත් අවශ්යතාවයෙන් යුතුව සමාව ඉල්ලිය යුතුය.