Surah An-Naml — Aya 1

Ma’anonin Kalmomin:

“طس” wani harafi ne daga cikin haruffan da aka kaɗa a farkon wasu surori na Alƙur’ani, kuma an riga an yi bayanin irinsu a farkon suratul Baqarah. Ba a san ma’anarsu ta musamman ba face Allah ne Ya san su, amma suna nuna mu’ujizar Alƙur’ani da ƙalubalantar mutane su kawo irinsa.

Fassarar Ayar:

Waɗannan ayoyin da ake karantawa a gare ka, ya Muhammad, su ne ayoyin Alƙur’ani mai girma, kuma su ne ayoyin Littafi mai bayyanawa wanda yake bayyana gaskiya daga ƙarya, kuma yake haskaka hanya madaidaiciya ga mutane. Babu wani shakka a cikinsa, duk wanda ya yi tunani a kansa zai san cewa daga wurin Allah ne ya sauko, domin yana bayyana duk abin da halittu ke buƙata na al’amuran addininsu da na rayuwarsu ta duniya. Shi ne littafin da yake hujja a kan mutane, kuma yana nuna wa mutane hanyar alheri da kuma gargaɗe su daga hanyar sharri.

Fa’idodin Da Ake Samu Daga Ayar:

1. Ƙaunar Alƙur’ani da girmama shi wajibi ne a kan kowane musulmi, domin shi ne littafin Allah wanda yake haskaka rayuwa.
2. Alƙur’ani littafi ne mai bayyanawa, babu ruɗi a cikinsa, don haka ya kamata mu riƙa karantawa da tunani a cikin ayoyinsa domin mu sami shiriya.
3. Waɗannan haruffan da ke farkon surori suna nuna mu’ujizar Alƙur’ani, kuma suna ƙarfafa imani cewa wannan littafi daga Allah ne, ba daga mutum ba.
4. Ayar tana ƙarfafa mu mu riƙa neman ilimi da fahimtar addini, domin Alƙur’ani ya zo domin ya shiryar da mu ga abin da ke amfanar mu a duniya da lahirã.