Sura An-Naml — Werset 32

Znaczenie słów:

• الْمَلَأُ – dostojnicy, starszyzna, przywódcy i najważniejsze osobistości królestwa.
• أَفْتُونِي – doradźcie mi, wskażcie właściwe rozwiązanie, wyraźcie swoją opinię.
• قَاطِعَةً – rozstrzygająca, decydująca, wykonawcza.
• تَشْهَدُونِ – jesteście obecni, uczestniczycie w naradzie.

Tafsir (wyjaśnienie):

Królowa Sabā (Bilqis) po otrzymaniu listu od proroka Salomona (niech pokój będzie z nim) zebrała swoją radę – najważniejszych dostojników i doradców królestwa. Zwróciła się do nich z prośbą o opinię i konsultację w tej sprawie. Powiedziała: „O wy, dostojnicy! Doradźcie mi w tej sprawie i wskażcie właściwe postępowanie. Nie zwykłam podejmować żadnej ważnej decyzji ani rozstrzygać żadnej sprawy bez waszej obecności i udziału w naradzie."

W ten sposób królowa okazała mądrość polityczną – nie działała samowolnie, lecz szanowała swoją radę i chciała poznać zdanie najbliższych współpracowników. Chciała również wysondować ich stanowisko i zobaczyć, czy są gotowi wesprzeć ją w trudnej decyzji dotyczącej odpowiedzi na list Salomona. Była to również forma docenienia ich roli i utrzymania jedności w królestwie.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Konsultacja (szura) jest cechą mądrego przywódcy – nawet królowa, która miała władzę absolutną, nie decydowała samodzielnie w ważnych sprawach, lecz zasięgała opinii doradców. Islam nakazuje konsultację w sprawach wspólnych, jak powiedział Allah: „a ich sprawy są przedmiotem narady między nimi” (Asz-Szura, 38).
2. Szacunek dla ludzi i ich zdania – zwracanie się do innych z prośbą o radę jest wyrazem pokory i szacunku, a także buduje zaufanie i jedność w społeczności.
3. Roztropność w podejmowaniu decyzji – ważne sprawy wymagają rozwagi, wysłuchania różnych opinii i niepodejmowania pochopnych kroków. To cecha, którą powinien kierować się każdy odpowiedzialny człowiek.
4. Piękno etyki islamskiej – islam uczy, że nawet władca powinien słuchać rad innych, a tym bardziej zwykły człowiek powinien konsultować swoje sprawy z ludźmi kompetentnymi i doświadczonymi.
5. Jedność i współpraca – wspólne podejmowanie decyzji wzmacnia więzi społeczne i sprawia, że ludzie czują się współodpowiedzialni za losy wspólnoty.