Sura An-Naml — Werset 37

Znaczenie słów:

• لَا قِبَلَ لَهُم بِهَا – nie będą mieli siły ani możliwości, by im się przeciwstawić.
• أَذِلَّةً – w stanie poniżenia i upokorzenia.
• صَاغِرُونَ – ulegli, pogardzani, pozbawieni godności.

Tafsir (wyjaśnienie):

Prorok Sulajman (Salomon), niech będzie z nim pokój, odpowiedział posłańcowi królowej Saby, który przybył z darem: „Wróć do nich z tym, co przyniosłeś. Nie potrzebuję waszych darów ani bogactw. Przysięgam na moją potęgę i władzę daną mi przez Allaha – przybędę do nich z armiami, którym nie będą w stanie się przeciwstawić ani ich pokonać. I wypędzę ich z ich ziemi (Saby) w stanie poniżenia i hańby, jeśli nie przybędą do mnie ulegli, poddani władzy Allaha i Jego religii, porzucając bałwochwalstwo i oddając cześć wyłącznie Jedynemu Bogu”. Było to ostrzeżenie, które miało skłonić ich do refleksji i przyjęcia prawdy, zanim spotka ich klęska.

Korzyści płynące z tej wersetu:

• Prawdziwa potęga i władza pochodzą od Allaha, który daje ją, komu zechce – a sprawiedliwy władca używa jej do szerzenia prawdy i dobra.
• Człowiek wierzący nie ulega pokusom majątku ani darom, gdy chodzi o sprawy religii i prawdy – cel jest ważniejszy niż błyskotki tego świata.
• Allah wspiera swoich wiernych sług i daje im siłę, której nikt nie jest w stanie pokonać, jeśli są oddani Jego sprawie.
• Werset uczy, że pokora wobec prawdy i poddanie się Bogu jest źródłem honoru, a pycha i upór prowadzą do poniżenia i hańby.
• Władza i siła powinny być wykorzystywane do zapraszania ludzi do dobra i do ustanawiania sprawiedliwości, a nie do ucisku i tyranii.