Ан-Намль сүрөсү — Аят 37

1. Сөздөрдүн мааниси:

• ارْجِعْ (аржиъ): Кайт, кайра бар деген мааниде.
• قِبَلَ (кибала): Күч, кубат, аларга каршы турууга шык дегенди билдирет. «لَا قِبَلَ لَهُم بِهَا» — алар ага каршы тура албайт дегендик.
• أَذِلَّةً (азиллятан): Кор болгон, басынган абалда.
• صَاغِرُونَ (саагирун): Кемсинген, шылдыңдалган, эзилген абалда.

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Сулайман (алайхис-салам) Балкис ханышанын элчисине айтты: «Берилген белектер менен кайра кайт. Мен аларга каршы турууга эч кандай күчү жетпеген аскерлер менен келемин. Эгер алар моюн сунуп, жалгыз Аллахка ибадат кылууга келбесе, мен аларды Сабаъ жеринен кор кылып, кемсинткен абалда кууп чыгарам». Башкача айтканда, Сулайман пайгамбар дүйнөлүк байлыкка жана белектерге алданып калбастыгын, анын күчү жана бийлиги алардын элестете албаган деңгээлде экенин билдирди. Ал алардын белектерин кабыл кылбай, акыйкатты — жалгыз Аллахка сыйынууну — кабыл кылууга чакырды. Эгер алар баш ийбесе, согуш ачылып, жеңилүүгө дуушар болуп, өз мекенинде кор болуп жашашарын эскертти.

1. Аяттан алынуучу пайдалар:

• Ислам дини — акыйкат жана адилеттик дини. Ал байлыкка, белекке же дүйнөлүк кызыкчылыкка сатылбайт.
• Пайгамбарлардын чакырыгы дайыма ачык-айкын жана акыйкат болгон. Алар элди зордук-зомбулукка эмес, жалгыз Аллахка ибадат кылууга чакырган.
• Аллахтын пайгамбарларына берген күч-кубат жана жеңиш — Аллахтын өзүнүн колдоосу менен болот. Аллах каалаган адамга мүмкүнчүлүк берет.
• Акыйкатты четке каккандар акыры кор болуп, кемсинтилет. Ал эми моюн сунгандар ырайымга жетет.
• Бул аят бизди дүйнөнүн убактылуу кооздуктарына алданып калбоого, акыйкатты издөөгө жана Аллахтын буйруктарына моюн сунууга үндөйт. Ислам — ар дайым жеңишке жетүүчү, акыйкатты орнотуучу дин.