Sura An-Naml — Werset 36

Znaczenie słów:

• أَتُمِدُّونَنِي – czy chcecie mnie obdarować / wspomóc majątkiem?
• فَمَا آتَانِيَ اللَّهُ – to, co dał mi Bóg (proroctwo, władza, majątek).
• تَفْرَحُونَ – cieszycie się, radujecie (z dóbr doczesnych).

Tafsir (wyjaśnienie):

Gdy posłanka królowej Bilqis wraz z orszakiem przybyła do proroka Sulejmana (Salomona), pokój mu, niosąc kosztowny dar, Sulejman – obdarzony przez Boga mądrością i potęgą – nie przyjął tej oferty z zachwytem. Przeciwnie, wyraził zdziwienie i dezaprobatę, mówiąc: „Czy chcecie mnie obdarować majątkiem, aby zyskać moją przychylność i odwrócić moją uwagę od sprawy waszego ludu?”. Następnie podkreślił wyższość tego, co otrzymał od Allaha – proroctwa, władzy nad ludźmi i dżinami oraz ogromnych bogactw – nad tym, co posiadali jego rozmówcy. Jego dar od Boga był bowiem nieporównanie lepszy i cenniejszy niż wszelkie skarby świata. Sulejman zaznaczył, że to oni, mieszkańcy Saby, są tymi, którzy cieszą się z podarunków i dóbr doczesnych, ponieważ ich serca przywiązane są do błyskotek tego świata i lubują się w prześciganiu się w bogactwie. On natomiast nie potrzebuje ich darów, gdyż jego pragnieniem jest ich wiara i poddanie się Bogu, a nie materialne zyski.

Korzyści i nauki płynące z tej historii:

1. Wyższość dóbr duchowych nad materialnymi – Prawdziwa wartość człowieka nie mierzy się majątkiem, lecz wiarą, mądrością i bliskością Boga. Sulejman, mimo ogromnej potęgi, pokazał, że najcenniejszym darem jest to, co Bóg umieszcza w sercu człowieka.
2. Odrzucenie przekupstwa i pochlebstw – Wierzący nie powinien ulegać próbom kupienia go darami ani zmiękczenia jego stanowiska. Sulejman uczy nas, że zasady i prawda są ważniejsze niż jakiekolwiek korzyści materialne.
3. Skromność i zadowolenie z darów Boga – Kto otrzymał od Allaha wiedzę, wiarę i dobre prowadzenie, ten nie potrzebuje zachłannie gonić za światem. Prawdziwy muzułmanin cieszy się z tego, co dał mu Bóg, i nie zazdrości innym ich dóbr.
4. Cel misji proroków – Głównym celem posłannictwa jest prowadzenie ludzi do wiary i jedności z Bogiem, a nie gromadzenie skarbów. Sulejman pragnął dla ludu Saby dobra wiecznego, a nie tymczasowych korzyści.
5. Lekcja pokory dla obdarowanych – Ci, którzy szczycą się swoim majątkiem i darami, powinni pamiętać, że to Bóg jest Dawcą wszystkiego, a prawdziwa radość płynie z poddania się Jego woli, a nie z dóbr tego świata.