Sura An-Naml — Werset 47

Znaczenie słów:

• اِطَّيَّرْنَا (iṭṭayyarnā) – pierwotna forma: تَطَيَّرْنَا (taṭayyarnā), czyli „dopatrzyliśmy się złej wróżby", „przeczuliśmy zły omen", „uznaliśmy za zły znak".
• طَائِرُكُمْ (ṭāʼirukum) – wasz los, wasze przeznaczenie; dosłownie „wasz ptak" – nawiązanie do arabskiego zwyczaju wróżenia z lotu ptaków; tutaj oznacza źródło dobra i zła, które was spotyka.
• تُفْتَنُونَ (tuftanūn) – jesteście poddawani próbie, doświadczani (zarówno dobrem, jak i złem).

Interpretacja:

Kiedy lud Thamud – lud proroka Saliha (pokój z nim) – doświadczył suszy, braku deszczu i innych trudności, zamiast zastanowić się nad przyczynami swoich grzechów i niewiary, zaczęli szukać winnego na zewnątrz. Zwrócili się do Saliha i jego wyznawców, mówiąc: „Dopatrzyliśmy się w tobie i w tych, którzy są z tobą, złego znaku. To przez was spotkało nas nieszczęście i nieurodzaj". Oskarżyli go o to, że jego obecność i nawoływanie do prawdy przyniosły im pecha i sprowadziły na nich kary.

W odpowiedzi prorok Salih (pokój z nim) odparł im mądrze i stanowczo: „Wasz los i to, co was spotyka – zarówno dobro, jak i zło – jest u Allaha. To On decyduje o waszym przeznaczeniu i to On zsyła na was to, co was spotyka. Nie ma to nic wspólnego ze mną ani z moimi towarzyszami. To nie my jesteśmy przyczyną waszych nieszczęść, lecz wasze własne czyny i wasz los zapisany u Allaha". Następnie dodał: „Owszem, jesteście ludem poddawanym próbie" – to znaczy, że Bóg doświadcza was zarówno dobrem, jak i złem, bogactwem i biedą, pomyślnością i przeciwnościami, aby sprawdzić, czy będziecie wdzięczni w dobrobycie i cierpliwi w trudnościach. To nie jest kara ostateczna, lecz test, który ma ujawnić waszą prawdziwą postawę wobec Boga.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Zakaz przypisywania złych zdarzeń ludziom lub zjawiskom – wiara w złe wróżby, pecha czy „zły omen" jest sprzeczna z islamskim monoteizmem. Wszystko dzieje się z woli Boga, a nie z powodu obecności jakiejś osoby.
2. Cierpliwość wobec przeciwności losu – kiedy spotykają nas trudności, nie powinniśmy szukać winnych wśród ludzi, lecz zastanowić się nad własnym postępowaniem i zwrócić się do Boga.
3. Próby są częścią życia – Bóg doświadcza swoich sług zarówno dobrem, jak i złem. Prawdziwy wierzący przyjmuje obie sytuacje z pokorą i zaufaniem do Boga.
4. Mądrość w odpowiedzi na oskarżenia – prorok Salih (pokój z nim) nie dał się sprowokować ani nie odpowiedział gniewem, lecz udzielił swojemu ludowi głębokiej, pouczającej odpowiedzi, która kierowała ich uwagę ku Bogu.
5. Jedność przyczyny i skutku – werset uczy, że dobro i zło pochodzą od Boga, a ludzie są odpowiedzialni za swoje czyny. To zachęca do refleksji nad własnym postępowaniem zamiast obwiniania innych.