Sure Neml — Ayet 47

Kelime Anlamları:

• اطَّيَّرْنَا (Tayyarnâ): Uğursuzluk saydık, teşeüm ettik. Aslı "تطيَّرنا" olup, Arapların bir kuşun uçuş yönüne bakarak uğur veya uğursuzluk hükmü çıkarma âdetinden alınmıştır.
• طَائِرُكُمْ (Tâiruküm): Uğurunuz, kaderiniz, hayır ve şerrinizin kendisinden geldiği sebep. Burada kader anlamında kullanılmıştır.
• تُفْتَنُونَ (Tüftenûn): İmtihan olunuyorsunuz, deneniyorsunuz.

Tefsir:

Semud kavmi, Allah'ın elçisi Salih aleyhisselam'a karşı büyük bir inat ve azgınlık içindeydiler. Kendilerine hakikatle gelen bu peygamberi ve ona iman eden müminleri gördükçe içlerindeki öfke ve haset daha da artıyordu. Bu yüzden ona şöyle dediler: "Senin yüzünden ve seninle birlikte olanlardan dolayı uğursuzluğa uğradık! Sen gelmeden önce aramızda birlik ve bereket vardı; şimdi ise sıkıntı ve ayrılık baş gösterdi."

Bu sözler, onların ne kadar cahilce ve haksız bir tutum içinde olduklarını gösteriyordu. Çünkü onlar, başlarına gelen musibetleri bir peygamberin gelişine bağlıyorlardı. Hâlbuki hayır ve şer, bolluk ve darlık, her şey Allah'ın takdiriyle olur. Hiçbir insan, ne bir peygamber ne de başka bir kul, kendi başına bir kimseye uğursuzluk getiremez.

Bunun üzerine Salih aleyhisselam, onlara hikmetle ve net bir şekilde cevap verdi: "Sizin uğurunuz, yani hayır ve şerrinizin kaynağı Allah katındadır. Size isabet eden her şey, O'nun takdiri ve hükmüyledir. Ben size uğursuzluk getirmedim; aksine siz, Allah'ın sizi imtihan ettiği bir kavimsiniz."

Evet, onlar "uftun" yani imtihan edilen bir kavimdiler. Allah onları bollukla, darlıkla, peygamber göndermekle ve ona karşı takınacakları tavırla deniyordu. Kimi bu imtihandan imanla çıkacak, kimi de küfür ve inatla helakini hazırlayacaktı. Bu, Allah'ın değişmez sünnetidir: Kullarını imtihan eder ki kimin doğru, kimin yalancı olduğu ortaya çıksın.

Sevgili kardeşim! Bu ayet bize çok önemli bir ders veriyor: Başımıza gelen hiçbir sıkıntı, hiçbir insanın uğursuzluğundan değildir. Her şey Allah'ın takdiriyledir. Mümin, başına gelen her hayırda ve şerde Allah'ı hatırlamalı, O'na tevekkül etmeli ve bu dünyanın bir imtihan yeri olduğunu asla unutmamalıdır. Peygamberlere ve salih kullara dil uzatmak, onları uğursuzlukla suçlamak, cahiliye âdetidir. Biz ise Allah'ın elçilerini sevmeli, onlara hürmet etmeli ve onların getirdiği hidayet yolundan ayrılmamalıyız. Unutmayalım ki bu dünya bir imtihan meydanıdır; kazananlar, sabredenler ve Allah'a güvenenlerdir.