Surat An-Naml — Ayat 5

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• أُولَٰئِكَ : wong-wong iku mau.
• سُوءُ الْعَذَابِ : siksa kang ala banget / siksa kang abot.
• الْأَخْسَرُونَ : wong-wong kang paling gedhe kapitunané.

2) Katrangané ayat:

Wong-wong kang ora percaya marang dina akhirat lan ora gelem nglakoni amal kanggo dina akhirat iku wis digawe kepénak marang awaké dhéwé marang panggawé kang ala, mula banjur dianggep apik panggawé ala mau, lan padha bingung lan gojag-gajeg ing sajroning panggawé iku. Wong-wong iku mau kang bakal nampa siksa kang ala banget ing donya, yaiku dipatèni, ditawan, diremehake, lan dikalahake. Lan ing akhirat, wong-wong iku dadi wong kang paling gedhe kapitunané, amarga padha kelangan awaké dhéwé lan keluargané ing dina kiamat, lan padha langgeng ana ing neraka. Wong-wong iku paling gedhe kapitunané amarga ora oleh pahala lan kudu nampa siksa.

3) Piwulang kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngélingake marang kita kabèh supaya aja nganti ora percaya marang dina akhirat, amarga wong kang ora percaya marang dina akhirat iku bakal nampa siksa kang abot.
• Kita kudu tansah ngati-ati lan aja nganti panggawé ala dianggep apik, amarga iku tandha-tandha wong kang wis keblinger atiné.
• Wong kang ora gelem nglakoni amal kanggo dina akhirat iku bakal dadi wong kang paling gedhe kapitunané, amarga kelangan kabegjan kang langgeng ing akhirat.
• Ayat iki ngajak kita supaya padha mikir lan nggegulang bab dina akhirat, supaya kita ora kalebu wong-wong kang rugi.
• Islam lan Al-Qur'an tansah ngélingake marang kita bab urip sawisé mati, supaya kita padha gelem nglakoni kabecikan lan ninggalake panggawé ala, amarga kabèh panggawé kita bakal diétung ing dina kiamat.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga agama iki tansah nuntun kita marang dalan kang bener lan nyalametake kita ing donya lan akhirat.