Sura An-Naml — Werset 5

Znaczenie słów:

• Sū’ al-‘adhāb – najgorsza, najcięższa kara.
• al-akhsarūn – najbardziej stratni, ci, którzy ponoszą największą stratę.

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Ci, którzy nie wierzą w życie ostateczne i nie czynią dobrych uczynków dla niego, a ich złe postępki zostały im upiększone, tak że widzą je jako dobre i błądzą w nich w zamieszaniu – oto ci, dla których przeznaczona jest najcięższa kara w życiu doczesnym: zabicie, pojmanie, upokorzenie i klęska. A w życiu ostatecznym będą najbardziej stratni spośród ludzi, ponieważ utracą samych siebie i swoje rodziny w Dniu Zmartwychwstania, skazani na wieczne przebywanie w ogniu piekielnym. Ich strata będzie największa, gdyż nie osiągną żadnej nagrody, a zasłużą na karę.

Korzyści płynące z wersetu:

• Kara w życiu doczesnym jest zapowiedzią kary w życiu ostatecznym – kto nie wierzy w Spotkanie z Bogiem, ten już tu, na ziemi, doświadcza upokorzenia i klęski.
• Wiara w życie ostateczne jest podstawą właściwego postępowania; bez niej człowiek traci kryterium dobra i zła, a jego czyny stają się złudne.
• Największą stratą jest utrata samego siebie – nikt nie ponosi większej szkody niż ten, kto traci wieczne szczęście dla przemijających przyjemności.
• Miłosierdzie Boga wymaga, abyśmy ostrzegali innych przed konsekwencjami niewiary i złych czynów, aby mogli uniknąć tej straszliwej straty.