Sura An-Naml — Werset 4

Znaczenie słów:

• لَا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ – nie wierzą w życie ostateczne, to znaczy nie wierzą w zmartwychwstanie, rozliczenie, raj i piekło.
• زَيَّنَّا لَهُمْ أَعْمَالَهُمْ – uczyniliśmy ich złe czyny pięknymi w ich oczach, tak że widzą je jako dobre.
• يَعْمَهُونَ – błądzą, są zdezorientowani, nie wiedzą, co jest słuszne, i krążą wokół swoich błędnych przekonań.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Bóg – Wszechmogący i Wysławiony – informuje nas, że ci, którzy nie wierzą w życie ostateczne i nie spodziewają się spotkania z Nim ani rozliczenia za swoje czyny, zostali pozostawieni samym sobie. Bóg, jako sprawiedliwy Sędzia, ozdobił w ich oczach ich złe uczynki, tak że widzą je jako dobre i piękne. Nie postrzegają swojego zła jako zła, lecz jako coś pożądanego i słusznego. W rezultacie trwają w swoim błędzie, zagubieniu i dezorientacji – nie znajdują drogi do prawdy ani właściwego postępowania. Ich serca są zaślepione, a umysły pozbawione zdolności rozeznania dobra od zła. To jest kara, którą sami na siebie ściągnęli przez swoje odrzucenie prawdy i upór w niewierze.

Korzyści płynące z tej wersety:

1. Wiara w życie ostateczne jest fundamentem właściwego postępowania – kto wierzy w rozliczenie, ten dąży do dobra i unika zła, natomiast kto odrzuca tę wiarę, popada w zgubę.
2. Bóg jest sprawiedliwy – nie pozostawia człowieka bez ostrzeżenia, ale jeśli ten świadomie odrzuca prawdę, Bóg pozostawia go jego własnym wyborom, co jest formą sprawiedliwej kary.
3. Człowiek, który oddala się od Boga, traci zdolność właściwej oceny swoich czynów – zło staje się dla niego dobrem, a dobro złem. To przestroga, abyśmy zawsze prosili Boga o światło prawdy i czyste serce.
4. Miłosierdzie Boga wobec wierzących – skoro niewierni są pozostawieni w zagubieniu, to wierzący, którzy szukają prawdy, otrzymują od Boga prowadzenie i jasność umysłu. To zachęta do trzymania się wiary i prośby o stałość na drodze prostego prowadzenia.