Сураи Ан-Намль — Оят 75

1. Маънии калимаҳои муҳим:

— «غَائِبَةٍ»: чизе ки аз чашми одамон пинҳон аст, хоҳ дар осмон бошад ё дар замин.

— «كِتَابٍ مُّبِينٍ»: китоби равшану ошкор, ки ҳама чиз дар он сабт шудааст; мурод аз он «Лавҳи Маҳфуз» аст.

1. Тафсири оят:

Аллоҳи таъоло дар ин оят хабар медиҳад, ки ҳеҷ чизе дар осмонҳо ва замин аз чашми махлуқот пинҳон намемонад, магар он ки дар китоби равшану ошкор — яъне Лавҳи Маҳфуз — сабт шудааст. Ин китоб назди Аллоҳ аст ва ҳамаи чизҳои гузаштаву ояндаро дар бар мегирад. Ҳеҷ чиз аз дониши Аллоҳ пинҳон нест; чи дар осмон бошад ё дар замин, чи хурд бошад ё бузург, ҳама дар он китоби равшан навишта шудааст. Ин оят ба бандагон мефаҳмонад, ки дониши Аллоҳ беканору фарогиранда аст ва ҳама чиз дар назди Ӯ маълум ва сабтшуда аст.

1. Фоидаҳо:

— Ин оят имонро ба қудрату дониши беканори Аллоҳ тақвият мекунад ва дили бандаро бо боварӣ ба назорати Ҳақ пур мекунад.

— Одам бо донистани он ки ҳамаи аъмолаш дар китоби равшан сабт шудааст, ба некӣ ва тақво ҳарис мешавад ва аз гуноҳ эҳтиёт мекунад.

— Ин оят ба мо таскин медиҳад, ки ҳеҷ чиз дар ин ҷаҳон беҳисоб ва бесабт намемонад, ва адлу ҳисоби Аллоҳ дар рӯзи қиёмат комил аст.

— Ва ин ки ҳама чиз дар илми Аллоҳ ҳозир аст, моро ба таваккул ва боварӣ ба Ҳақ даъват мекунад, зеро Ӯ ҳама чизро медонад ва ҳикмати комил дорад.