Surja El-Kasas — Ajet 22

Kuptimet e fjalëve:

• تَوَجَّهَ: u drejtua, mori rrugën.
• تِلْقَاءَ مَدْيَنَ: nga ana e Medjenit, drejt vendit të quajtur Medjen (qyteti i Profetit Shuajb).
• عَسَى: shpresë dhe pritje e mirë.
• سَوَاءَ السَّبِيلِ: rruga e drejtë, e mesme dhe e sigurt.

Tefsiri i Ajetit:

Kur Musai (paqja qoftë mbi të) u largua nga Egjipti, pasi iu shmang rrezikut nga Faraoni dhe njerëzit e tij, ai u nis drejt vendit të quajtur Medjen. Ai nuk e njihte rrugën për atje, por me një shpirt plot bindje dhe shpresë te Zoti, tha: "Shpresoj që Zoti im të më udhëzojë në rrugën e drejtë që më çon në Medjen." Kjo tregon se Musai, edhe pse ishte i frikësuar dhe i larguar nga vendi i tij, nuk u mbështet në forcën e tij, por iu drejtua Zotit me lutje dhe përulësi, duke kërkuar udhëzimin e Tij. Ai e dinte se udhëzimi është vetëm nga Allahu, dhe se Ai ia tregon robërit të Tij rrugën më të mirë.

Mësimet dhe dobitë nga kjo varg:

1. Mbështetja te Allahu në çdo hap: Musai, edhe pse ishte i dërguar dhe i fortë, kërkoi udhëzim nga Zoti. Kjo na mëson se gjithmonë duhet t'i lutemi Allahut për udhëzim në të gjitha çështjet tona, qofshin të mëdha apo të vogla.
2. Shpresa në mëshirën e Allahut: Fjala "عَسَى" (shpresoj) tregon se besimtari kurrë nuk duhet të humbasë shpresën në ndihmën e Allahut, edhe kur gjendet në situata të vështira dhe të panjohura.
3. Rëndësia e kërkimit të rrugës së drejtë: Njeriu duhet të kërkojë gjithmonë rrugën e mesme dhe të drejtë në jetë, duke iu lutur Allahut që t'i tregojë atë rrugë, ashtu siç bëri Musai.
4. Udhëzimi është nga Allahu: Pavarësisht nga përpjekjet tona, udhëzimi i vërtetë është në dorën e Allahut. Prandaj, duhet të kombinojmë përpjekjen tonë me lutjen dhe mbështetjen te Ai.
5. Durimi dhe qetësia në vështirësi: Kur besimtari i drejtohet Zotit me lutje, zemra e tij gjen qetësi dhe ai ndjen se Allahu është me të, gjë që e bën më të lehtë çdo vështirësi.