Surat Al-Qasas — Ayat 22

1. Tetembungan kang perlu dimangerteni:

• تَوَجَّهَ: mangkat tumuju, madhep marang sawijining panggonan.
• تِلْقَاءَ مَدْيَنَ: nyangarep menyang arah negara Madyan, yaiku panggonane Nabi Syu'aib.
• سَوَاءَ السَّبِيلِ: dalan kang paling bener lan paling tengah, ora nyimpang saka tujuan.

1. Tafsir ayat:

Nalika Nabi Musa a.s. wis metu saka panggonane Fir'aun lan mangkat tumuju negara Madyan, dheweke durung ngerti dalan kang kudu diliwati. Ing kono dheweke banjur ndonga lan ngucap: "Muga-muga Pangeranku nuduhake marang aku dalan kang paling bener lan paling tengah tumuju Madyan, supaya aku ora kesasar saka tujuan." Allah banjur paring pituduh marang dheweke, mula dheweke bisa tekan panggonan kang dituju kanthi slamet. Saka crita iki kita ngerti yen Nabi Musa a.s. iku wong kang tawakkal marang Allah, senajan dheweke wis nglakoni usaha kanggo lunga, nanging atine tetep gumantung marang pituduhe Allah.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ngelakoni usaha iku wajib, nanging tetep kudu ndonga lan nyuwun pituduh marang Allah, amarga mung Allah kang bisa nuduhake dalan kang bener.
• Tawakkal marang Allah ora ateges ninggalake usaha, nanging nggabungake usaha karo pasrah marang Allah.
• Nalika ana ing kahanan bingung lan ora ngerti dalan, aja wedi lan aja putus asa, amarga Allah mesthi paring pituduh marang wong kang percaya marang Panjenengane.
• Kisah iki mulangake marang kita yen para nabi uga tau ngadhepi kahanan kang angel, nanging amarga saka kesabaran lan tawakkal, pungkasane entuk pitulungan saka Allah.
• Ayat iki nuwuhake rasa tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an ngemot piwulang-piwulang urip kang migunani kanggo saben uwong ing saben jaman.