Surah Al-Qasas — Aya 22

Ma’anonin Kalmomi:

• تِلْقَاءَ مَدْيَنَ: yana nufin ya nufi ƙasar Madyan, wadda ita ce garin annabi Shu’aib (A.S).
• سَوَاءَ السَّبِيلِ: hanya madaidaiciya, ita ce mafi kyawun hanya wadda ba a ɓacewa a cikinta ba.

Tafsiri:

Bayan da annabi Musa (A.S) ya bar ƙasar Masar, ya nufi ƙasar Madyan da gangan, alhali kuwa ba shi da masaniyar hanyar zuwa wurin. A lokacin da ya fuskanci hanya zuwa Madyan, ya ce: "Da fatan Ubangijina Ya shiryar da ni zuwa hanya madaidaiciya wadda za ta kai ni ga nufina ba tare da ɓata hanya ba." Wannan magana ta nuna tawakkalin annabi Musa ga Allah, domin shi ba shi da masaniyar hanya, amma ya dogara ga Allah Ya shiryar da shi. Ya fita daga ƙasar Masar ba tare da wani abu ba face imaninsa ga Allah, kuma ya nemi taimakon Allah a cikin tafiyarsa.

Fa’idojin da ake samu daga wannan aya:

1. Nuna tawakkali ga Allah a kowane hali, musamman a lokacin da mutum ke cikin wahala ko ƙaura, domin Allah ne Mai shiryarwa da taimako.
2. Ƙarfafa imani cewa Allah ba Ya yashe bawansa mai imani, ko da ya kasance a cikin mawuyacin hali.
3. Nuna cewa neman shiryarwa daga Allah alama ce ta gaskatawa da kuma dogaro da Shi, kuma yana da kyau Musulmi ya riƙa yin haka a cikin dukan al’amuransa.
4. Wannan aya tana ƙarfafa mu mu riƙa yin addu’a da neman shiryarwa daga Allah a duk lokacin da muke fuskantar wani sabon al’amari ko tafiya, domin Allah ne Mai shiryarwa ga hanya madaidaiciya.