Сураи Аль-Касас Оят 25 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Яке аз он ду зан, ки ба озарм (шарм) роҳ…

Аль-Касас · 25/88

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Касас

فَجَاءَتْهُ إِحْدَاهُمَا تَمْشِي عَلَى اسْتِحْيَاءٍ قَالَتْ إِنَّ أَبِي يَدْعُوكَ لِيَجْزِيَكَ أَجْرَ مَا سَقَيْتَ لَنَا ۚ فَلَمَّا جَاءَهُ وَقَصَّ عَلَيْهِ الْقَصَصَ قَالَ لَا تَخَفْ ۖ نَجَوْتَ مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ ۝٢٥

🔤 Transliteration

Fajaaa`at hu ihdaahumaa tamshee `alas tihyaaa`in qaalat inna abee yad`ooka li yajziyaka ajra maa saqaita lanaa; falammaa jaaa`ahoo wa qassa `alaihil qasasa qaala laa takhaf najawta minal qawmiz zaalimeen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Яке аз он ду зан, ки ба озарм (шарм) роҳ мерафт, назди ӯ омад ва гуфт: «Падарам туро мехонад, то музди об доданатро бидиҳад». Чун назди ӯ омад ва саргузашти худ бигуфт, гуфт: «Матарс, ки ту аз мардуми золим наҷот ёфтаӣ».

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

— «تَمْشِي عَلَى اسْتِحْيَاءٍ»: бо шарм ва ҳаё қадам мезад.

— «لِيَجْزِيَكَ أَجْرَ مَا سَقَيْتَ لَنَا»: то подоши обкашонидани ту ба мо (гов)ро бидиҳад.

— «وَقَصَّ عَلَيْهِ الْقَصَصَ»: саргузашти худро аз аввал то охир нақл кард.

— «نَجَوْتَ مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ»: аз қавми ситамгар халос шудӣ.

Тафсири оят:

Пас аз он ки ду духтар ба хона баргаштанд ва падарашонро аз он ки Мӯсо (алайҳис-салом) барои онҳо об кашида буд, огоҳ карданд, падарашон яке аз онҳоро фиристод, то ӯро даъват кунад. Он духтар бо камоли шарму ҳаё назди Мӯсо омад ва гуфт: «Падарам туро даъват мекунад, то подоши он обкашидани туро ба мо бидиҳад». Ҳангоме ки Мӯсо назди падари онҳо омад ва саргузашти худро — аз таваллуд то он лаҳза — барои ӯ нақл кард, он марди некӯкор ба ӯ гуфт: «Натарс! Ту аз қавми ситамгар — яъне Фиръавн ва қавми ӯ — наҷот ёфтӣ. Зеро онҳо бар сарзамини Мо (Мадян) ҳеҷ ғалаба ва қудрате надоранд ва наметавонанд ба ту осебе расонанд».

Фоидаҳо аз ин оят:

— Ҳаё ва шарм зинати зан аст; духтари некӯ бо ҳаё сухан мегӯяд ва рафтор мекунад.

— Подоши некӣ бо некӣ дода мешавад; обкашидани Мӯсо (алайҳис-салом) боиси он шуд, ки ӯ паноҳ ва амният ёбад.

— Худованд бандагони солеҳро дар вақти тангӣ наҷот медиҳад ва роҳи халосро нишон медиҳад.

— Эҳсон ва кӯмак ба мардум боиси баракат ва некӣ дар дунё ва охират мегардад.

— Диндорон бояд ба якдигар эътимод ва дилгармӣ бахшанд, чунон ки он марди солеҳ ба Мӯсо гуфт: «Натарс!»

— Ҳифзи покдоманӣ ва парҳезгорӣ дар гуфтору рафтор сабаби иззату эҳтиром дар назди Худо ва мардум аст.

📜 Оят 23-27 — Сураи Аль-Касас

23وَلَمَّا وَرَدَ مَاءَ مَدْيَنَ وَجَدَ عَلَيْهِ أُمَّةً مِّنَ النَّاسِ يَسْقُونَ وَوَجَدَ مِن دُونِهِمُ امْرَأَتَيْنِ تَذُودَانِ ۖ قَالَ مَا خَطْبُكُمَا ۖ قَالَتَا لَا نَسْقِي حَتَّىٰ يُصْدِرَ الرِّعَاءُ ۖ وَأَبُونَا شَيْخٌ كَبِيرٌ

Чун ба оби Мадян расид, гурӯҳе аз мардумро дид, ки чорпоёни худро об медиҳанд ва пушти сарашон ду занро дид, ки гӯсфандони худро бозмеронанд, Гуфт: «Шумо чӣ мекунед?» Гуфтанд: «Мо об намедиҳем, то он гоҳ, ки чӯпонон бозгарданд, ки падари мо пире бузургвор аст».

24فَسَقَىٰ لَهُمَا ثُمَّ تَوَلَّىٰ إِلَى الظِّلِّ فَقَالَ رَبِّ إِنِّي لِمَا أَنزَلْتَ إِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيرٌ

Гӯсфандонро об дод. Сипас ба соя бозгашту гуфт: «Эй Парвардигори ман, ман ба он неъмате, ки бароям мефиристӣ, мӯҳтоҷам».

25فَجَاءَتْهُ إِحْدَاهُمَا تَمْشِي عَلَى اسْتِحْيَاءٍ قَالَتْ إِنَّ أَبِي يَدْعُوكَ لِيَجْزِيَكَ أَجْرَ مَا سَقَيْتَ لَنَا ۚ فَلَمَّا جَاءَهُ وَقَصَّ عَلَيْهِ الْقَصَصَ قَالَ لَا تَخَفْ ۖ نَجَوْتَ مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ

26قَالَتْ إِحْدَاهُمَا يَا أَبَتِ اسْتَأْجِرْهُ ۖ إِنَّ خَيْرَ مَنِ اسْتَأْجَرْتَ الْقَوِيُّ الْأَمِينُ

Яке аз он ду гуфт: «Эй падар, ӯро мардикор гир, ки агар чунин кунӣ, беҳтарин марди нерӯманди боваринокест, ки мардикор кардаӣ».

27قَالَ إِنِّي أُرِيدُ أَنْ أُنكِحَكَ إِحْدَى ابْنَتَيَّ هَاتَيْنِ عَلَىٰ أَن تَأْجُرَنِي ثَمَانِيَ حِجَجٍ ۖ فَإِنْ أَتْمَمْتَ عَشْرًا فَمِنْ عِندِكَ ۖ وَمَا أُرِيدُ أَنْ أَشُقَّ عَلَيْكَ ۚ سَتَجِدُنِي إِن شَاءَ اللَّهُ مِنَ الصَّالِحِينَ

Гуфт: «Мехоҳам яке аз ин ду духтарамро зани ту кунам, ба шарти он, ки ҳашт сол мардикори ман бошӣ. Ва агар даҳ солро пурра кунӣ, худ хидматест ва ман намехоҳам, ки туро ба машаққат афканам. Иншооллоҳ, маро аз солеҳон хоҳй ёфт».

← Оят 24 📖 Аль-Касас Оят 26 →

Аль-КасасФеҳристи Қуръон

88Оят

MeccanRevelation

25Оят

Тарҷума — Аль-Касас 25

Сураи Аль-Касас Оят 25 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Яке аз он ду зан, ки ба озарм (шарм) роҳ…

Сураи Оят 25/88 — Сураи Аль-Касас القصص (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Касас Гӯш кун, Сураи Аль-Касас Тарҷума, Сураи Аль-Касас mp3, Сураи Аль-Касас pdf. Оят 23–27. Ба Тоҷикӣ: Русский.