سوره قصص — آیه 25

معانی کلمات:

• عَلَى اسْتِحْيَاءٍ: با حیا و آزرم، در حالی که پردهی حیا او را پوشانده بود و با وقار و متانت گام برمیداشت.
• لِيَجْزِيَكَ أَجْرَ مَا سَقَيْتَ لَنَا: تا پاداش و مزد آنچه برای ما آب دادهای، به تو بدهد.
• وَقَصَّ عَلَيْهِ الْقَصَصَ: و سرگذشت و ماجرای خود را برای او بازگو کرد.
• الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ: گروه ستمکاران، یعنی فرعون و اطرافیانش.

تفسیر آیه:

هنگامی که آن دو زن (دختران شعیب) نزد پدر خود بازگشتند و از جوانمردی و کمک آن غریبه سخن گفتند، پدر یکی از آن دو را نزد موسی فرستاد تا او را به خانه دعوت کند. آن دختر با شرم و حیا و در کمال وقار به سوی موسی آمد و گفت: «پدرم تو را فرا میخواند تا پاداش آبیاری تو برای گوسفندان ما را بپردازد.» موسی دعوت را پذیرفت و همراه او به خانهی پیرمرد رفت. چون به نزد او رسید، موسی تمام سرگذشت خود را از آغاز تا آن روز بازگو کرد؛ از خروج از مصر، ترس از فرعون، و فرار به مدین. پیرمرد که چهرهای مهربان و دلی آگاه داشت، به او اطمینان داد و فرمود: «مترس! تو از دست آن قوم ستمکار رهایی یافتهای؛ زیرا فرعون و لشکریانش هیچ سلطهای بر این سرزمین ندارند و نمیتوانند به تو آزاری برسانند.» این سخن، آرامشی عمیق بر دل موسی نشاند و او را از اضطراب و هراس رهایی بخشید.

فواید و پیامهای آیه:

• حیا و عفت، زینت زن مؤمن است و دختران شعیب با همین رفتار عفیفانه، الگویی جاودانه برای زنان مسلماناند.
• پاداش نیکی را نباید نادیده گرفت؛ دعوت به جبران احسان، نشانهی بزرگواری و کرامت انسانی است.
• بازگو کردن مشکلات و نگرانیها با افراد مورد اعتماد، آرامشبخش و گشایشگر است و هیچ مؤمنی نباید در سختیها خود را تنها ببیند.
• خداوند بندگان مؤمن خود را از چنگال ستمگران نجات میدهد و هر کس برای رضای او از وطن خویش هجرت کند، پناهگاهی امن خواهد یافت.
• اعتماد به خدا و توکل بر او، دل را از ترس و اندوه رها میسازد و مؤمن باید در هر حال به فضل الهی امیدوار باشد.