سوره قصص آيت 29 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : پوءِ جنھن مھل مُوسىٰ (اھا) مُدّت پوري ڪئي ۽ پنھنجي…

قصص · 29/88

ترجمو لکڻ — سوره قصص

۞ فَلَمَّا قَضَىٰ مُوسَى الْأَجَلَ وَسَارَ بِأَهْلِهِ آنَسَ مِن جَانِبِ الطُّورِ نَارًا قَالَ لِأَهْلِهِ امْكُثُوا إِنِّي آنَسْتُ نَارًا لَّعَلِّي آتِيكُم مِّنْهَا بِخَبَرٍ أَوْ جَذْوَةٍ مِّنَ النَّارِ لَعَلَّكُمْ تَصْطَلُونَ ۝٢٩

🔤 Transliteration

Falammmaa qadaa Moosal ajala wa saara bi ahliheee aanasa min jaanibit Toori naaran qaala li ahlihim kusooo inneee aanastu naaral la `alleee aateekum minhaa bikhabarin aw jazwatim minan naari la `allakum tastaloon

📖 ترجمو (سنڌيءَ ۾)

📖 سنڌيءَ ۾

پوءِ جنھن مھل مُوسىٰ (اھا) مُدّت پوري ڪئي ۽ پنھنجي گھر وارن کي وٺي ھليو (تنھن مھل وچ رستي ۾ ڪوہ) طور جي پاسي ڏانھن باھ ڏٺائين، پنھنجي گھر وارن کي چيائين ته ترسو بيشڪ مون باھ ڏٺي آھي اُميد اٿم ته اُتاھون ڪا خبر يا ڪو باھ جو ٽانڊو اوھان وٽ آڻيندس ته مانَ اوھين پاڻ سيڪيو.

🌐 Additional reference in اردو

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

ترجمو — Tafsir

1) ڪلماتن جي معنيٰ:

قَضَىٰ: پورو ڪيو، ادا ڪيو.
الْأَجَلَ: مقرر ڪيل مدت، يعني اها مدت جيڪا موسىٰ عليه السلام ۽ سندس ساهورَ شعيب عليه السلام جي وچ ۾ طئي ٿي هئي.
سَارَ: روانو ٿيو، سفر ڪيو.
بِأَهْلِهِ: پنهنجي گهر وارن سان گڏ، يعني پنهنجي زال ۽ ٻارن سميت.
آنَسَ: ڏٺو، محسوس ڪيو.
جَانِبِ الطُّورِ: طور جبل جي پاسي کان، طور سينا جبل جي هڪ طرف کان.
امْكُثُوا: ترسو، بيهو، انتظار ڪريو.
جَذْوَةٍ: ٻرندڙ لڪڙ يا باهه جو ٽڪر، يعني لڪڙ جو اهڙو ٽڪر جنهن ۾ باهه هجي پر ان جو شعلا بلند نه هجي.
تَصْطَلُونَ: باهه تاپيو، گرمي حاصل ڪريو، سيءَ کان بچڻ لاءِ باهه جو سَيڪُ وٺو.

2) تفسير:

پوءِ جڏهن موسىٰ عليه السلام پنهنجي ساهورَ سان طئي ٿيل مدت پوري ڪئي — ۽ اها مڪمل مدت ڏهه سال هئي — ته هو پنهنجي گهر وارن کي وٺي مصر ڏانهن روانو ٿيو. رستي ۾ جڏهن طور جبل جي پاسي کان پهتو ته اتي کيس هڪ باهه نظر آئي. هن پنهنجي گهر وارن کي چيو ته: ”اوهان هتي ئي ترسو ۽ انتظار ڪريو، مون هڪ باهه ڏٺي آهي. اميد آهي ته مان اتي وڃي اوهان لاءِ ڪا خبر آڻيان — يعني رستي جي ڄاڻ، يا اها باهه آڻيان ته جيئن اوهان ان سان پنهنجو سيءُ لاهيو ۽ گرمي حاصل ڪريو.“

3) استنباط ۽ فائدا:

الله پنهنجي نبي جي حفاظت ۽ رهنمائي ڪري ٿو: موسىٰ عليه السلام پنهنجي وطن کان پري، اونداهي رات ۾، بيابان ۾ پنهنجي گهر وارن سان گڏ هو، پر الله تعاليٰ پنهنجي قدرت سان کيس اهڙي نشاني ڏيکاري جيڪا سندس زندگيءَ جو وڏو موڙ بڻجي وئي. ان مان معلوم ٿئي ٿو ته الله پنهنجن نيڪ ٻانهن کي ڪڏهن به اڪيلو نٿو ڇڏي.
الله جي مدد اڪثر اهڙي وقت ۾ اچي ٿي جڏهن انسان کي ان جي سڀ کان وڌيڪ ضرورت هجي: موسىٰ عليه السلام کي رستي جي ڄاڻ جي ضرورت هئي ۽ سيءَ کان بچاءُ جي به ضرورت هئي، ۽ الله تعاليٰ انهن ٻنهي ضرورتن کان وڌيڪ — يعني نبوت ۽ هدايت جي نعمت — سان کيس نوازيو.
صبر ۽ وفا جو بدلو عظيم آهي: موسىٰ عليه السلام پنهنجي ساهورَ سان ڪيل واعدو پورو ڪيو ۽ پوري مدت پوري ڪئي. ان وفا ۽ صبر جو نتيجو اهو نڪتو جو الله تعاليٰ کيس نبوت سان سرفراز ڪيو. ان مان سکيا ملي ٿي ته واعدو پورو ڪرڻ ۽ صبر ڪرڻ انسان کي الله جي ويجهو ڪري ٿو.
الله جي نشانين تي غور ڪرڻ ۽ انهن کي سڃاڻڻ ضروري آهي: موسىٰ عليه السلام باهه ڏٺي ته ان کي نظرانداز نه ڪيو، پر ان ڏانهن وڃڻ جو فيصلو ڪيو. ان مان سکيا ملي ٿي ته الله جي نشانين ڏانهن ڌيان ڏيڻ گهرجي، ڇاڪاڻ ته اهي اسان جي زندگيءَ کي تبديل ڪري سگهن ٿيون.
خاندان جي سنڀال ۽ انهن سان مهرباني اسلام جي تعليم آهي: موسىٰ عليه السلام پنهنجي گهر وارن کي آرام سان ترسڻ چيو ۽ پاڻ انهن لاءِ باهه ۽ خبر آڻڻ لاءِ تيار ٿيو. ان مان معلوم ٿئي ٿو ته پنهنجي خاندان جو خيال رکڻ ۽ انهن جي ضرورتن کي پورو ڪرڻ هڪ نبي جي به عادت هئي، ۽ اهو ئي اسلامي تعليم آهي.
قرآن ۾ تاريخي واقعا هدايت جا خزانا آهن: هي واقعو اسان کي ٻڌائي ٿو ته الله ڪيئن پنهنجي ٻانهن کي آزمائي ٿو ۽ پوءِ انهن کي بلند درجا عطا ڪري ٿو. اهڙا واقعا پڙهڻ ۽ انهن تي غور ڪرڻ اسان جي ايمان کي مضبوط ڪري ٿو ۽ اسان کي الله جي رحمت ۽ حڪمت تي ڀروسو وڌائي ٿو.

📜 آيت 27-31 — سوره قصص

27قَالَ إِنِّي أُرِيدُ أَنْ أُنكِحَكَ إِحْدَى ابْنَتَيَّ هَاتَيْنِ عَلَىٰ أَن تَأْجُرَنِي ثَمَانِيَ حِجَجٍ ۖ فَإِنْ أَتْمَمْتَ عَشْرًا فَمِنْ عِندِكَ ۖ وَمَا أُرِيدُ أَنْ أَشُقَّ عَلَيْكَ ۚ سَتَجِدُنِي إِن شَاءَ اللَّهُ مِنَ الصَّالِحِينَ

(شعيب) چيو ته منھنجو ارادو آھي ته ھنن پنھنجن ٻن ڌيئن مان ھڪ ھن شرط تي توکي پرڻايان ته اَٺ سال منھنجي مزوري ڪرين، ۽ جيڪڏھ ڏھ (ورھ) پورا ڪندين ته اُھو تنھنجي پار کان (احسان) آھي ۽ آءٌ توتي (ڪا) اوکائي ڪرڻ نه ٿو گھران، جيڪڏھن الله گھريو ته مون کي خير گھرن مان ڏسندين.

28قَالَ ذَٰلِكَ بَيْنِي وَبَيْنَكَ ۖ أَيَّمَا الْأَجَلَيْنِ قَضَيْتُ فَلَا عُدْوَانَ عَلَيَّ ۖ وَاللَّهُ عَلَىٰ مَا نَقُولُ وَكِيلٌ

(مُوسى) چيو ته منھنجي ۽ تنھنجي وچ ۾ اھو (انجام) آھي، انھن ٻنھي مدتن مان ڪا پورائي ڪريان ته مون تي ڪو زور نه ھوندو، ۽ جيڪي چئون ٿا تنھن تي الله شاھد (بس) آھي.

29۞ فَلَمَّا قَضَىٰ مُوسَى الْأَجَلَ وَسَارَ بِأَهْلِهِ آنَسَ مِن جَانِبِ الطُّورِ نَارًا قَالَ لِأَهْلِهِ امْكُثُوا إِنِّي آنَسْتُ نَارًا لَّعَلِّي آتِيكُم مِّنْهَا بِخَبَرٍ أَوْ جَذْوَةٍ مِّنَ النَّارِ لَعَلَّكُمْ تَصْطَلُونَ

30فَلَمَّا أَتَاهَا نُودِيَ مِن شَاطِئِ الْوَادِ الْأَيْمَنِ فِي الْبُقْعَةِ الْمُبَارَكَةِ مِنَ الشَّجَرَةِ أَن يَا مُوسَىٰ إِنِّي أَنَا اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ

پوءِ جڏھن اُنھيءَ (باھ) وٽ آيو (تڏھن) ميدان جي سڄي ڀر کان مُبارڪ جاءِ ۽ وڻ مان سڏيو ويو ته اي مُوسىٰ بيشڪ آءٌ جھانن جو پالڻھار آھيان.

31وَأَنْ أَلْقِ عَصَاكَ ۖ فَلَمَّا رَآهَا تَهْتَزُّ كَأَنَّهَا جَانٌّ وَلَّىٰ مُدْبِرًا وَلَمْ يُعَقِّبْ ۚ يَا مُوسَىٰ أَقْبِلْ وَلَا تَخَفْ ۖ إِنَّكَ مِنَ الْآمِنِينَ

۽ تون پنھنجي لٺ اُڇل، پوءِ جنھن مھل اُن کي چرندو ڏٺائين ڄڻڪ اُھا نانگ آھي (تنھن مھل) پٺيرو ٿي منھن موڙيائين ۽ پوئتي نه موٽيو، (چيوسون ته) اي موسىٰ اوري اچ ۽ نه ڊڄ، جو بيشڪ تون امن وارن مان آھين.

→ آيت 28 📖 قصص آيت 30 ←

قصصقرآن فهرست

88آيت

MeccanRevelation

29آيت

ترجمو — قصص 29

سوره قصص آيت 29 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : پوءِ جنھن مھل مُوسىٰ (اھا) مُدّت پوري ڪئي ۽ پنھنجي…

سوره آيت 29/88 — سوره قصص القصص (Meccan). پڙهو ٻڌو ترجمو (سنڌي). ٻڌو: سوره قصص ٻڌو, سوره قصص ترجمو, سوره قصص mp3, سوره قصص pdf. آيت 27–31. سنڌيءَ ۾: اردو.