Suurah Al-Qasas — Aayad 43

Macnaha Erayada:

• Basa’ir: waa jamac (bees) ee erayga "basiirat", oo macneheedu yahay iftiinka qalbiga, sida aragtida ay tahay iftiinka isha. Waxay u dhigan tahay caddayn iyo xujooyin ku iftiimisa qalbiga.
• Quruunihii hore: waxaa loola jeedaa ummadihii ka horreeyay (Nabi Muuse), sida Qoomka Nuuax, Caad, Thamuud, Qoomka Luud, iyo Asaxaabta Madyan.

Tafsiirka:

Dhab ahaan waxaan siinnay (Nabiga) Muuse (CS) Kitaabkii Tawreed, ka dib markii aan halaagnay ummadihii hore ee beeniyay rasuulladoodii, sida Qoomka Nuuax, Caad, Thamuud, iyo kuwa kale. Tawreed waxay u noqotay dadka iftiin iyo caddayn aragti leh, oo ay ku gartaan waxa iyaga khayr u ah oo ay qabtaan, iyo waxa iyaga shar u ah oo ay ka dheeraadaan. Waxayna u noqotay hanuun iyo hagid ka soo bixidda baadida iyo habowga, iyo naxariis kuwa ka shaqeeya oo rumaysta, waxayna ku jirtaa khayrka adduunka iyo aakhiraba. Waxaana arrintaas ugu waa weyn inay dadku xusuustaan nicmada Eebe oo ay ku shukriyaan, isla markaana aaminaan Eebe oo cibaadadiisa kaliya u dhaqmaan.

Faa'iidooyin laga soo qaadan karo aayadda:

1. Daryeelka Eebe ee dadkiisa: Bixinta kitaabka kadib halaagga ummadihii hore waxay muujinaysaa in Eebe uu dadka siiyo hanuun ka dib marka uu ciqaabo kuwa caasiya, si ay u helaan fursad cusub oo toobad iyo hanuun.
2. Muhiimadda kitaabka iyo hanuunka: Kitaabku waa iftiin qalbiga iyo nolosha, wuxuuna dadka u furaa waddooyinka khayrka, isagoo ka ilaalinaya waxyaalaha waxyeelada leh.
3. Nicmada hanuunka waa weyn tahay: Waa in dadku xusuustaan nicmada Eebe ee hanuunka iyo kitaabka, oo ay ku shukriyaan Eebe, sababtoo ah shukrigu wuxuu kordhiyaa nicmada, gaalnimaduna waxay keentaa halaag.
4. Ummadihii hore waxay noo yihiin waano: Halaagga ummadihii hore waa cashar iyo waano inaan ka fikironno cawaaqibka beeninta rasuullada iyo caasiga Eebe, si aan uga digtoonaanno.