Сураи Аль-Анкабут Оят 10 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Баъзе аз мардум мегӯянд: «Ба Худо имон овардаем. Ва чун…

Аль-Анкабут · 10/69

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Анкабут

وَمِنَ النَّاسِ مَن يَقُولُ آمَنَّا بِاللَّهِ فَإِذَا أُوذِيَ فِي اللَّهِ جَعَلَ فِتْنَةَ النَّاسِ كَعَذَابِ اللَّهِ وَلَئِن جَاءَ نَصْرٌ مِّن رَّبِّكَ لَيَقُولُنَّ إِنَّا كُنَّا مَعَكُمْ ۚ أَوَلَيْسَ اللَّهُ بِأَعْلَمَ بِمَا فِي صُدُورِ الْعَالَمِينَ ۝١٠

🔤 Transliteration

Wa minan naasi many yaqoolu aamannaa billaahi faizaaa ooziya fil laahi ja`ala fitnatan naasi ka`azaabil laahi wa la`in jaaa`a nasrum mir Rabbika la yaqoolunna innaa kunnaa ma`akum; awa laisal laahu bi a`lama bimaa fee surdooril `aalameen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Баъзе аз мардум мегӯянд: «Ба Худо имон овардаем. Ва чун дар роҳи Худо озоре бубинанд, он озорро чун азоби Худо ба шумор меоваранд. Ва чун аз сӯи Парвардигори ту мададе расад, мегӯянд: «Мо низ бо шумо будем». Оё Худо ба он чӣ дар дилҳои мардуми ҷаҳон мегузарад, огоҳтар нест?

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

«أُوذِيَ»: озор дода шуд, ранҷидонӣ шуд.
«فِتْنَةَ النَّاسِ»: озору фитнаи мардум, яъне уқубат ва зиёне, ки одамон ба ӯ мерасонанд.
«كَعَذَابِ اللَّهِ»: монанди азоби Худо.
«نَصْرٌ»: ёрӣ, пирӯзӣ ва давлати мӯъминон.
«صُدُورِ»: синаҳо, дилҳо.

Тафсири оят:

Дар ин оят Худованди мутаъол ҳолати гурӯҳе аз мардумро баён мекунад, ки бо забон мегӯянд: «Ба Худо имон овардем», аммо имонашон дар дили онҳо реша нагирифтааст. Вақте ки ба сабаби имон ба Худо аз ҷониби кофирон озор мебинанд, аз тарси азобу зиёни мардум аз имони худ бармегарданд ва азоби одамонро монанди азоби Худо медонанд. Яъне онҳо аз ранҷу азоби одамон метарсанд, аммо аз азоби Худо наметарсанд ва барои он сабр намекунанд. Ин гуна одамон имони худро танҳо дар забон доранд, на дар дил.

Сипас Худо мефармояд, ки агар аз ҷониби Парвардигорат ба мӯъминон ёрӣ ва пирӯзӣ биёяд, ҳамон касоне, ки аз имон баргашта буданд, мегӯянд: «Мо низ бо шумо будем». Онҳо мехоҳанд бо ин суханон худро аз мӯъминон ҳисоб кунанд ва аз манфиатҳои пирӯзӣ баҳра гиранд, ҳол он ки дар вақти сахтӣ имонро тарк карда буданд.

Дар охири оят Худо мепурсад: «Оё Худо ба он чи дар синаҳои ҷаҳониён аст, донотар нест?» Яъне Худо ба ҳамаи ниятҳо, эътиқодҳо ва пинҳонии дилҳои одамон аз ҳама огоҳтар аст. Ҳеҷ чиз аз имон ва куфри пинҳонии мардум бар Ӯ пӯшида нест. Пас чӣ гуна онҳо метавонанд Худоро фиреб диҳанд ва худро мӯъмин нишон диҳанд, дар ҳоле ки дилҳояшон аз имон холӣ аст?

Фоидаҳои ин оят:

Имон бояд дар дил реша гирифта бошад, на танҳо дар забон. Имони забонии беасос дар вақти имтиҳон зоҳир мешавад.
Мусулмон бояд дар роҳи Худо сабр кунад ва аз озорҳои мардум натарсад, зеро азоби Худо аз ҳама чиз сахттар аст.
Худо ба ҳамаи пинҳонии дилҳо огоҳ аст; ҳеҷ кас наметавонад Ӯро фиреб диҳад ё худро аз он чи ҳаст, беҳтар нишон диҳад.
Ин оят мӯъминонро тасаллӣ медиҳад, ки душвориҳо ва озори душманон муваққатӣ аст ва пирӯзӣ аз ҷониби Худо меояд.
Оят огоҳӣ медиҳад, ки мунофиқон дар вақти осонӣ худро бо мӯъминон ҳамроҳ нишон медиҳанд, аммо дар вақти сахтӣ рӯй мегардонанд.
Ин оят ба мо меомӯзад, ки арзиши инсон назди Худо ба имони ростини дили ӯ аст, на ба суханони зоҳирии ӯ.

📜 Оят 8-12 — Сураи Аль-Анкабут

8وَوَصَّيْنَا الْإِنسَانَ بِوَالِدَيْهِ حُسْنًا ۖ وَإِن جَاهَدَاكَ لِتُشْرِكَ بِي مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا ۚ إِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَأُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ

Ба одами супориш кардем, ки ба падару модари худ некӣ кунад. Ва агар он ду бикӯшанд, ки ту чизеро, ки ба он огоҳ нести, шарики Ман қарор диҳӣ, итоъаташон макун. Бозгашти ҳамаи шумо ба сӯи Ман аст ва шуморо ба корҳое, ки мекардаед, огоҳ мекунам!

9وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَنُدْخِلَنَّهُمْ فِي الصَّالِحِينَ

Касонеро, ки имон оварданд ва амалҳои шоиста карданд, дар гурӯҳи солеҳон даровардем.

10وَمِنَ النَّاسِ مَن يَقُولُ آمَنَّا بِاللَّهِ فَإِذَا أُوذِيَ فِي اللَّهِ جَعَلَ فِتْنَةَ النَّاسِ كَعَذَابِ اللَّهِ وَلَئِن جَاءَ نَصْرٌ مِّن رَّبِّكَ لَيَقُولُنَّ إِنَّا كُنَّا مَعَكُمْ ۚ أَوَلَيْسَ اللَّهُ بِأَعْلَمَ بِمَا فِي صُدُورِ الْعَالَمِينَ

11وَلَيَعْلَمَنَّ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَلَيَعْلَمَنَّ الْمُنَافِقِينَ

Албатта, Худо медонад, ки мӯъминон чӣ касонанд ва мунофиқон чӣ касон.

12وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا اتَّبِعُوا سَبِيلَنَا وَلْنَحْمِلْ خَطَايَاكُمْ وَمَا هُم بِحَامِلِينَ مِنْ خَطَايَاهُم مِّن شَيْءٍ ۖ إِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ

Кофирон ба мӯъминон гуфтанд: «Ба роҳи мо биёед, бори гуноҳатон бар гардани мо. Ҳол он ки инҳо бори гуноҳи касеро бар гардан нахоҳанд гирифт ва дурӯғ мегӯянд.

← Оят 9 📖 Аль-Анкабут Оят 11 →

Аль-АнкабутФеҳристи Қуръон

69Оят

MeccanRevelation

10Оят

Тарҷума — Аль-Анкабут 10

Сураи Аль-Анкабут Оят 10 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Баъзе аз мардум мегӯянд: «Ба Худо имон овардаем. Ва чун…

Сураи Оят 10/69 — Сураи Аль-Анкабут العنكبوت (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Анкабут Гӯш кун, Сураи Аль-Анкабут Тарҷума, Сураи Аль-Анкабут mp3, Сураи Аль-Анкабут pdf. Оят 8–12. Ба Тоҷикӣ: Русский.