Surja Ali-Imran — Ajet 100

Kuptimet e fjalëve:

• Firkan (فريقًا): një grup, një pjesë e caktuar.
• Utiul-kitab (أُوتُوا الْكِتَابَ): ata që u është dhënë libri, pra jehuditë dhe të krishterët.
• Raddûkum (يَرُدُّوكُمْ): t'ju kthejnë, t'ju bëjnë të ktheheni.
• Kafirin (كَافِرِينَ): mohues të së vërtetës, jobesimtarë.

Tefsiri i Ajetit:

O ju që keni besuar sinqerisht Allahun dhe të Dërguarin e Tij dhe veproni sipas ligjit të Tij! Nëse ju i bindeni një grupi prej atyre që u është dhënë libri (jehudive dhe të krishterëve) dhe i pranoni mendimet e tyre, ata do t'ju hedhin dyshime në fenë tuaj dhe do t'ju mashtrojnë me fjalët e tyre të bukura, për t'ju kthyer nga besimi juaj në mohim. Ata e bëjnë këtë për shkak të zilisë dhe urrejtjes që mbajnë në zemrat e tyre, si dhe për shkak të devijimit të tyre nga e vërteta. Prandaj, mos i dëgjoni ata dhe mos i pranoni këshillat e tyre në çështjet e fesë suaj, sepse ata nuk duan gjë tjetër veçse t'ju largojnë nga rruga e drejtë, pasi ju keni besuar Allahun dhe të Dërguarin e Tij.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Kujdes nga armiqtë e fesë: Ajeti na mëson se duhet të jemi të kujdesshëm ndaj atyre që kanë zili dhe urrejtje ndaj Islamit, dhe se nuk duhet t'i besojmë verbërisht ata, sado që të duken të ditur ose miqësorë.
2. Vlera e besimit: Besimi është një dhuratë e madhe nga Allahu, dhe ne duhet ta ruajmë atë me çdo kusht, duke mos u ndikuar nga fjalët e atyre që duan ta prishin atë.
3. Pasojat e bindjes ndaj jobesimtarëve: Bindja ndaj atyre që nuk besojnë sjell devijim dhe humbje, prandaj muslimani duhet t'i referohet gjithmonë Kuranit dhe Sunetit në çështjet e tij.
4. Dashuria për fenë: Ky ajet na bën të kuptojmë se Islami është feja e vërtetë dhe se duhet ta duam dhe ta mbrojmë atë, duke qëndruar larg nga ata që duan ta dobësojnë atë.
5. Vëmendja ndaj burimit të dijes: Mësimi na tregon se duhet të marrim dijen nga burimet e sakta dhe të mos dëgjojmë ata që kanë qëllime të këqija, sepse e vërteta është e qartë dhe e mbrojtur nga Allahu.