سورت آل عمران — آیت 107

د معنا کلمو (معاني الكلمات):

• ابْيَضَّتْ وُجُوهُهُمْ: د دوی مخونه سپین شول، چې د خوشحالۍ، نعمت او د خیر زېری نښه ده.
• رَحْمَةِ اللَّهِ: دلته د الله تعالیٰ جنت او د هغه نعمتونه مراد دي.
• خَالِدُونَ: تل پاتې کېدونکي، چې له جنت څخه هیڅکله نه وځي.

د آیت تفسیر (التفسير):

د هغو کسانو په اړه چې مخونه به یې سپین وي، دا د هغو خلکو نښه ده چې په دنیا کې یې د الله تعالیٰ اطاعت کړی، د هغه له حکمونو سره یې پیروي کړې او له ګناهونو څخه یې ځان ساتلی دی. د قیامت په ورځ به د دوی مخونه د نعمت او خوشحالۍ له امله روښانه او سپین وي، ځکه چې دوی ته به د خیر او جنت زېری ورکړل شوی وي. دوی به د الله تعالیٰ په رحمت کې وي، چې هغه د هغه جنت دی، چې دوی به په کې تل پاتې وي او له هغه ځایه به هیڅکله نه وځي. د دوی نعمت به هیڅکله ختمېدونکی نه وي، نه به بدلېږي او نه به له منځه ځي، بلکې دوی به په تلپاتې خوشحالۍ او آرام کې وي.

فايدې (الفوائد):

1. دا چې د الله تعالیٰ رحمت د مومنانو لپاره تلپاتې ده، او هغه څوک چې په دنیا کې د الله اطاعت کوي، په آخرت کې به د تلپاتې نعمتونو خاوندان وي.
2. د مخونو سپینوالی او توروالی د قیامت په ورځ د نیکۍ او بدۍ نښه ده، چې دا د انسان لپاره یو ښه انګیزه ده چې په دنیا کې نیکې کړنې وکړي.
3. جنت د الله تعالیٰ رحمت دی، او دا رحمت یوازې هغو کسانو ته ورکول کېږي چې په ایمان او نیکو عملونو سره یې ځان مستحق کړی وي.
4. دا آیت مومنانو ته د خوشحالۍ او امید زېری ورکوي، چې د دوی هڅې او قربانۍ به ضایع نه شي، بلکې د تلپاتې نعمتونو په بڼه به ورته راستانه شي.
5. په دې آیت کې د الله تعالیٰ د عدل او رحمت ښکلا ښکاره ده، چې نیکانو ته د هغوی د اعمالو بدله ورکوي او دوی ته د تلپاتې خوشحالۍ وعده ورکوي.