Suurah Aal-Imraan — Aayad 107

Macnaha Erayada:

• ابْيَضَّتْ وُجُوهُهُمْ: Waa iftiinka iyo nuurka wejiga ee raaxada iyo farxadda, taas oo ah calaamadda raalli ahaanshaha Eebe iyo naxariistiisa.
• رَحْمَةِ اللَّهِ: Waa Jannadiisa iyo naxariistiisa kuwaas oo kuwa xaqa ah galaan.

Tafsirka:

Kuwa wejigoodu iftiimay oo caddaystay – kuwaas oo ah kuwa Eebe adeecay oo wanaagga falay – waxay ku sugnaan Naxariista Eebe, taas oo ah Jannadiisa. Waxayna ku dhex jiri doonaan Jannada iyo nicmadeeda, iyagoo ku waaraya dhexdeeda waligood, mana ka baxayaan, mana dhimanayaan. Waa nolol aan dhammaanayn oo raaxo aan is beddelin, sida ay ugu bishaareeyeen Malaa'igtu markay dhimanayeen.

Faa'iidooyinka laga qaato aayadda:

1. Dhiirigelin kuwa wanaagga fala: Aayaddu waxay ku bishaaraynaysaa kuwa Eebe ka yaaba oo wanaagga fala in ay heli doonaan naxariis Eebe oo ay ku waarayaan Jannadiisa, taas oo ku boorrinaysa dadka inay ku dadaalaan wanaagga.
2. Caddaaladda Eebe: Waxay muujinaysaa in Eebe yahay Caddaal-ku-fal, isagoo kuwa xaqa ah ku abaal-marinaya naxariistiisa, kuwa xunna ku ciqaabaya cadaabkiisa.
3. Raaxada weligeed ah: Aayaddu waxay xoojinaysaa in nolosha Aakhiro ay tahay mid aan dhammaanayn, taas oo ka duwan nolosha adduunka oo dhammaata, waxayna dadka ku kalliftaysaa inay diiradda saaraan nolosha joogtada ah.
4. Nuurka wejiga: Waxay ina baraysaa in wejigu uu noqon karo calaamad muujinaysa xaalka qofka, sida nuurka iyo iftiinka kuwa xaqa ah, taas oo ku boorrinaysa inaannu ilaalinno wanaagga gudaha iyo dibaddaba.