Oli Imron surasi — Oyat 107

Kalima ma'nolari:

• ابْيَضَّتْ وُجُوهُهُمْ – yuzlari oqarib ketdi, ya'ni ularning yuzlariga ne'mat va saodat nuri yorug' bo'ldi.
• رَحْمَةِ اللهِ – Allohning rahmati, ya'ni jannati.
• خَالِدُونَ – abadiy qoluvchilar, mangu yashovchilar.

Tafsir:

Qiyomat kunida odamlar ikki guruhga bo'linadi: yuzlari oqarganlar va yuzlari qorayganlar. Ushbu oyatda Alloh taolo yuzlari oqargan zotlar haqida xabar bermoqda. Ular – Allohga itoat qilgan, Uning amrlarini bajarib, qaytaqlaridan qaytgan mo'min bandalardir. Ularning yuzlari ne'mat va saodat nuri bilan yorug' bo'ladi, chunki ular Rabbisining huzurida yaxshi mukofotga erishganlar.

Ular Allohning rahmati bo'lmish jannatda bo'ladilar. Bu rahmat – Allohning o'z bandalariga bergan ulkan in'omi bo'lib, u yerda ular abadiy qoladilar, hech qachon undan chiqarilmaydilar va ulardan bu ne'mat zavol topmaydi. Jannatda ular uchun har qanday yaxshilik va go'zallik mavjud bo'lib, ular doimiy rohat-farog'atda yashaydilar.

Foydalar:

1. Ushbu oyat mo'minlarga katta bashorat beradi – ularning oxirati go'zal va abadiy ne'matlar bilan to'la ekanini bildiradi. Bu esa ularni yaxshi amallarga intilishga va gunohlardan saqlanishga undaydi.
2. Allohning rahmati mo'minlar uchun eng buyuk ne'mat ekanini anglatadi. Chunki jannatga kirish faqat Allohning rahmati bilan bo'ladi, bu esa bandani doimo Allohga shukr qilishga va Unga tavakkal qilishga chorlaydi.
3. Iymon va itoatning natijasi – yuzning yorug'ligi va qalbning xotirjamligi ekanini ko'rsatadi. Bu dunyoda ham, oxiratda ham mo'minning yuzi nurli bo'ladi.
4. Bu oyat musulmonlarni jannat ne'matlariga ishtiyoq uyg'otadi va ularni sabr-qanoat, taqvo va ezgu amallarga undaydi. Zero, abadiy hayot – bu dunyodagi amallarning natijasidir.