آل عمران سۈرىسى — ئايەت 107

1) ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

• ابْيَضَّتْ وُجُوهُهُمْ: ئۇلارنىڭ يۈزلىرى ئاقارغان، يەنى نۇرلانغان ۋە جىلۋىلەنگەن.
• رَحْمَةِ اللَّهِ: ئاللاھنىڭ رەھمىتى، بۇ يەردە جەننەتنى كۆرسىتىدۇ.
• خَالِدُونَ: مەڭگۈ قالغۇچىلار، ئۇ يەردىن ھەرگىز چىقمايدۇ.

2) ئايەتنىڭ تەپسىرى:

بۇ ئايەت ئىمان ئېيتقان ۋە ياخشى ئەمەللەرنى قىلغان مۇئمىنلەرنىڭ ئاخىرەتتىكى ئاقىۋىتىنى بايان قىلىدۇ. ئۇلارنىڭ يۈزلىرى ئاخىرەتتە نۇرغا تولۇپ، نىجاتلىق ۋە خۇشاللىق ئالامىتى سۈپىتىدە ئاپئاق بولىدۇ. ئۇلار ئاللاھنىڭ رەھمىتىگە، يەنى جەننەتكە كىرىدۇ. جەننەت ئاللاھنىڭ رەھمىتىنىڭ ئەڭ چوڭ ئىپادىسىدۇر. ئۇلار جەننەتتە مەڭگۈ قالىدۇ، نېئمەتلىرى تۈگىمەيدۇ، ئازاب-ئوقۇبەت كۆرمەيدۇ، ھەرگىز چىقىرىۋېتىلمەيدۇ. بۇ ئاللاھنىڭ مۇئمىنلەرگە بەرگەن ئەڭ چوڭ مۇكاپىتىدۇر.

3) ئايەتتىن ئېلىنىدىغان پايدىلار ۋە ئىبرەتلەر:

• ئاللاھ تائالا مۇئمىنلەرگە جەننەتتە مەڭگۈلۈك نېئمەت ۋە رەھمەت ۋەدە قىلغان، بۇ ئۇلارنىڭ قەلبىنى خۇشاللىققا تولدۇرىدۇ ۋە ئىبادەتكە ئىلھاملاندۇرىدۇ.
• جەننەت ئاللاھنىڭ رەھمىتىنىڭ نامى بىلەن تىلغا ئېلىنغان، بۇ ئاللاھنىڭ رەھمىتىنىڭ قانچىلىك كەڭ ۋە چوڭ ئىكەنلىكىنى كۆرسىتىدۇ.
• مەڭگۈلۈك نېئمەت پەقەت مۇئمىنلەرگە خاستۇر، بۇ ئىسلام دىنىنىڭ ئادالەتلىك ۋە رەھىمدىل ئىكەنلىكىنى ئىپادىلەيدۇ.
• بۇ ئايەت ئىنساننى ياخشى ئەمەللەرگە ۋە تەقۋادارلىققا تەرغىب قىلىدۇ، چۈنكى ئاخىرەتتىكى مۇكاپات ئىنتايىن ئۇلۇغدۇر.
• ئاللاھنىڭ ۋەدىسى ھەقتۇر، ئۇنىڭغا ئىشىنىش ۋە ئۇنىڭ يولىدا چىداملىق بولۇش مۇئمىننىڭ ئەڭ مۇھىم سۈپىتىدۇر.