Аль Имран · 113/200
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль Имран
۞ لَيْسُوا سَوَاءً ۗ مِّنْ أَهْلِ الْكِتَابِ أُمَّةٌ قَائِمَةٌ يَتْلُونَ آيَاتِ اللَّهِ آنَاءَ اللَّيْلِ وَهُمْ يَسْجُدُونَ ۝١١٣
Laisoo sawaaa`a; min Ahlil Kitaabi ummatun qaaa`imatuny yatloona Aayaatil laahi aanaaa`al laili wa hum yasjudoon
📖 Ба Тоҷикӣ
Аҳли китоб ҳама яксон нестанд. Гурӯҳе ба тоъати Худо истодаанд ва оёти Худоро дар дили шаб тиловат мекунанд ва саҷда ба ҷой меоваранд.

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Маънои калимаҳои муҳим:
  • سَوَاءً: баробар, яксон.
  • أُمَّةٌ قَائِمَةٌ: гурӯҳе, ки бар роҳи рост истода ва ба амри Худо устувор аст.
  • آنَاءَ اللَّيْلِ: соатҳо ва қисматҳои шаб.
  • يَسْجُدُونَ: саҷда мекунанд, яъне намоз мехонанд.
  1. Тафсири оят:

Худованд дар ин оят мефармояд, ки аҳли китоб ҳамаашон як хел нестанд ва дар ҳолашон баробар намебошанд. Дар байни онҳо гурӯҳе ҳаст, ки бар дини Худо рост истодаанд, ба амру наҳйи Ӯ амал мекунанд ва дар соатҳои шаб оятҳои Худоро тиловат менамоянд ва барои Ӯ саҷда мебаранд, яъне намоз мехонанд. Ин гурӯҳи ростқавл пеш аз баъсати Паёмбар Муҳаммад (с) низ бар ҳақ буданд ва ҳар касе аз онҳо, ки баъсатро дарк кард, ислом овард. Ҳамин гуна, вақте Абдуллоҳ ибни Салом ва ёронаш ислом оварданд, яҳудиён гуфтанд, ки ба Муҳаммад ҷуз бадтарини мо имон наоварданд ва агар ин тавр набуд, онҳо дини падаронашонро тарк намекарданд. Пас Худованд ин оятро нозил кард, ки онҳо баробар нестанд; балки баъзе муъмин ва баъзе фосиқанд. Сипас Худованд баён кард, ки аз аҳли китоб гурӯҳе ҳаст, ки бар ҳақ устувор аст ва дар қисматҳои шаб оятҳои Худоро мехонанд ва намоз мегузоранд.

  1. Фоидаҳои ин оят:
  • Ин оят нишон медиҳад, ки дар ҳар гурӯҳ ва ҷомеа одамони нек ва бад вуҷуд доранд ва набояд ҳамаро як хел баҳо дод.
  • Аз ин оят мефаҳмем, ки ибодати шабона, тиловати Қуръон ва намоз хондан аз сифоти бандагони солеҳ аст ва ин корҳо инсонро ба Худо наздик мекунанд.
  • Ин оят ба мо меомӯзад, ки ҳақро қадр кунем ва аз роҳи рост тарк накунем, ҳатто агар аксарияти мардум бар хилофи он бошанд.
  • Қуръон китоби ҳидоят аст ва касоне, ки ба он амал мекунанд, дар дунё ва охират сарфароз мешаванд.
  • Ин оят ба ислом ва Қуръон муҳаббат мебахшад, зеро нишон медиҳад, ки роҳи ҳақ ҳамеша равшан ва пайравони он боиззату сарбаланд будаанд.


📜 Оят 111-115 — Сураи Аль Имран

111لَن يَضُرُّوكُمْ إِلَّا أَذًى ۖ وَإِن يُقَاتِلُوكُمْ يُوَلُّوكُمُ الْأَدْبَارَ ثُمَّ لَا يُنصَرُونَ
Ба шумо ҷуз андак озор дигар осебе нарасонанд. Агар бо шумо ҳарб кунанд, пушт кунанд ва рӯй ба гурез раванд ва пирӯз нагарданд.
112ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ أَيْنَ مَا ثُقِفُوا إِلَّا بِحَبْلٍ مِّنَ اللَّهِ وَحَبْلٍ مِّنَ النَّاسِ وَبَاءُوا بِغَضَبٍ مِّنَ اللَّهِ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الْمَسْكَنَةُ ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ كَانُوا يَكْفُرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ وَيَقْتُلُونَ الْأَنبِيَاءَ بِغَيْرِ حَقٍّ ۚ ذَٰلِكَ بِمَا عَصَوا وَّكَانُوا يَعْتَدُونَ
Ҳ, ар ҷо, ки бошанд, мӯҳри хори бар онҳо зада шуда аст, магар он ки дар амони Худо ва дар амони мардум бошанд. Ва бо хашми Худо қарин шудаанд ва мӯҳри бадбахтӣ бар онҳо ниҳодаанд, зеро ба оёти Худо кофир шуданд ва паёмбаронро ба ноҳақ, куштанд. Ва ин бад-он сабаб буд, ки исён (нофармонӣ) варзиданд ва таҷовуз карданд.
113۞ لَيْسُوا سَوَاءً ۗ مِّنْ أَهْلِ الْكِتَابِ أُمَّةٌ قَائِمَةٌ يَتْلُونَ آيَاتِ اللَّهِ آنَاءَ اللَّيْلِ وَهُمْ يَسْجُدُونَ
Аҳли китоб ҳама яксон нестанд. Гурӯҳе ба тоъати Худо истодаанд ва оёти Худоро дар дили шаб тиловат мекунанд ва саҷда ба ҷой меоваранд.
114يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ وَيُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ وَأُولَٰئِكَ مِنَ الصَّالِحِينَ
Ва ба Худо ва рӯзи қиёмат имон доранд ва амр ба маъруф ва наҳй аз мункар мекунанд ва дар корҳои нек шитоб меварзанд ва аз ҷумлаи солеҳонанд.
115وَمَا يَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ فَلَن يُكْفَرُوهُ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِالْمُتَّقِينَ
Ва ҳар кори нек, ки кунанд, ношукрӣ карда нашавад, зеро Худо ба парҳезгорон огоҳ аст!
Аль ИмранФеҳристи Қуръон
200Оят
MedinanRevelation
113Оят

Тарҷума — Аль Имран 113

Сураи Аль Имран Оят 113 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Аҳли китоб ҳама яксон нестанд. Гурӯҳе ба тоъати Худо истодаанд…

Сураи Оят 113/200 — Сураи Аль Имран آل عمران (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль Имран Гӯш кун, Сураи Аль Имран Тарҷума, Сураи Аль Имран mp3, Сураи Аль Имран pdf. Оят 111–115. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Monday, September 28, 2026

Don't forget us in your sincere prayers