Oli Imron surasi — Oyat 113

Kalimalarning ma'nolari:

• Laysu sawa’: Ular teng emaslar, barobar emaslar.
• Ummatun qo’imah: To’g’ri yo’lda turuvchi, Allohning amriga vaqtida rioya qiluvchi jamoa.
• Yatluna: Tilovat qiladilar, o’qiydilar.
• Ona’al-layl: Kechaning soatlari, vaqtlari.
• Yasjudun: Sajda qiladilar, ya’ni namoz o’qiydilar.

Tafsir:

Alloh taolo bu oyatda ahli kitobning hammasi bir xil emasligini, ular orasida ham yaxshi va solih kishilar borligini bayon qilmoqda. Ular teng emaslar, chunki ahli kitobning ichida Allohning amriga to’g’ri rioya qiluvchi, Uning buyruqlarini bajaruvchi va qaytaqlaridan qaytuvchi bir jamoa ham bordir. Bu jamoa kechalari Allohning oyatlarini tilovat qiladilar, ya’ni Tavrot va Injilni o’qib, undagi Muhammad sollallohu alayhi vasallamning kelish xabarlarini eslab, ularga iymon keltiradilar. Ular kechaning turli soatlarida namoz o’qib, Allohga sajda qiladilar va Uning huzurida ibodatda bo’ladilar. Bu vasf ularning Islomdan oldingi holatiga taalluqli bo’lib, ulardan Muhammad sollallohu alayhi vasallamning davriga yetganlari esa iymon keltirib, musulmon bo’lganlar. Bu oyat Abdulloh ibn Salom va uning hamrohlari Islomni qabul qilganlarida, yahudiylar: "Muhammadga faqat bizning eng yomonlarimiz iymon keltirdi", deganlarida nozil bo’lgan.

Foydalar:

• Odamlarni tashqi ko’rinishi, millati yoki diniy mansubligiga qarab emas, balki amali va taqvosi bilan baholash kerak. Har bir jamoa ichida yaxshilar ham, yomonlar ham bo’ladi.
• Kechalari ibodat qilish, Qur’on tilovat qilish va namoz o’qish mo’minning yuksak fazilatlaridandir. Bu amallar insonni Allohga yaqinlashtiradi va uning qalbini poklaydi.
• Haqni tanigan va unga ergashgan har bir kishi, qaysi millat yoki dindan bo’lmasin, Alloh huzurida hurmatga sazovordir. Islom dini barcha insonlarni ezgu amallarga chorlaydi va ularni millati yoki kelib chiqishiga qarab emas, balki taqvosi bilan ulug’laydi.