Surah Aal-Imran — Aya 178

Ma’anonin Kalmomi:

• نُمْلِي لَهُمْ: Muna jinkirta musu hukunci ko kuma muna tsawaita wa rayuwarsu.
• إِثْمًا: Zunubi da laifi.
• عَذَابٌ مُّهِينٌ: Azaba mai wulakantarwa da ƙasƙantarwa.

Tafsiri:

Kada waɗanda suka kafirta da Ubangijinsu kuma suka ƙi bin umarninSa su yi zaton cewa jinkirin da Muke yi musu na tsawaita rayuwarsu da ba su damar ci gaba da rayuwa a duniya ba tare da Mun gaggauta musu hukunci ba, wannan alheri ne a gare su ko kuma wani abu da zai amfane su. A’a, ba haka ba ne. Gaskiya Muna jinkirta musu ne kawai domin su ƙara yawan zunubai da laifuffuka, kuma su ƙara nutsuwa a kan kafircinsu da girman kai. Kuma a ƙarshe, suna jiran azaba mai wulakantarwa da ƙasƙantarwa a Lahira, wadda ba za ta bar musu wani daraja ba.

Fa’idodi:

1. Wannan ayar tana gargadin cewa jinkirin azaba a duniya ba shi ne alamar yarda da Allah ba, amma yana iya zama hukunci ne a hankali, domin mutum ya ƙara zurfafa cikin zunubi har sai ya isa ga abin da ya cancanci azaba mai tsanani.
2. Yana nuna wa muminai cewa kada su yi kishi ga masu kafirci a kan abin da suke ciki na ni’ima da jinkiri, domin duk abin da suke samu na duniya ba shi ne ma’abarcin daraja a wajen Allah ba, amma hujja ce a kansu.
3. Yana ƙarfafa mumini ya yi gaggawar tuba da komawa ga Allah, kuma ya nisanta daga duk wani abu da zai ƙara masa zunubi, domin Allah ba ya jinkirta wa kowa sai domin ya gwada shi, kuma wanda ya ci gaba da zunubi to yana cikin haɗari.
4. Yana nuna cewa azabar Allah mai wulakantarwa ce ga masu girman kai da masu ƙin yarda da gaskiya, wanda hakan yana sa mumini ya ƙara tawali’u da sallamawa ga Allah.