Oli Imron surasi — Oyat 39

Kalimalarning maʼnolari:

• محْراب – ibodatxona, namoz oʻqiladigan joy.
• حَصُورًا – nafsini shahvatlardan, ayniqsa ayollarga yaqinlashishdan tiya oladigan, iffatli va pok kishi.
• کَلِمَةٍ مِنَ اللهِ – Allohning "Boʻl!" degan kalimasi bilan dunyoga kelgan zot, yaʼni Iso alayhissalom.

Tafsir:

Zakariyo alayhissalom mehrobda namoz oʻqib, Robbining huzurida turgan holatda edi. Shu payt farishtalar uni chaqirib, Alloh taolo unga farzand berish xushxabarini yetkazdilar. Bu farzandning ismi Yahyo boʻladi. U zot quyidagi fazilatlarga ega boʻladi:

Birinchidan, u Allohning kalimasi boʻlmish Iso alayhissalomni tasdiqlovchi boʻladi. Yaʼni Iso alayhissalomning Allohning "Boʻl" degan amri bilan, otasiz dunyoga kelganini va uning haq paygʻambar ekanini imon bilan tan oladi.

Ikkinchidan, u o'z qavmi orasida sayyid, yaʼni ulugʻ, hurmatli va ilm-u ibodatda peshqadam boʻladi. U hech qachon gunoh ish qilmaydi va nafsini harom shahvatlardan, ayniqsa ayollarga yaqinlashishdan tiya oladi. Bu esa uning iffat va poklikdagi yuksak darajasini koʻrsatadi.

Uchinchidan, u solih paygʻambarlardan biri boʻladi. Yaʼni Alloh tomonidan tanlangan, risolat bilan sharaflangan va solih bandalarning eng oliy darajasiga erishgan zotlardan boʻladi.

Foydalar:

Bu xushxabar Allohning irodasi cheklanmasligini va Uning qudrati hamma narsaga yetishini koʻrsatadi. Zakariyo alayhissalom keksa yoshda, xotini esa tugʻishdan umid uzgan holatda boʻlsa ham, Alloh unga farzand berdi. Bu esa moʻminlarga Allohning rahmatidan umid uzmaslikni va har qanday vaziyatda ham Unga iltijo qilishni oʻrgatadi. Shuningdek, namoz va ibodat vaqtida qilingan duo ijobat boʻlishining fazilatini ham anglatadi. Zero, Zakariyo alayhissalomning duosi aynan mehrobda, namoz holatida ijobat boʻldi. Bu esa ibodatning barakasini va Alloh bilan bandasi oʻrtasidagi yaqin aloqani namoyon etadi.