Аль Имран сүрәсе — Аять 56

Сүзләр аңлатмасы:

• فَأَمَّا – ә инде, әгәр дә.
• كَفَرُوا – имансызлык кылдылар, инкяр иттеләр.
• عَذَابًا شَدِيدًا – бик каты ґәзап, рәнҗетү.
• فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ – бу дөньяда да, ахирәттә дә.
• نَّاصِرِينَ – ярдәмчеләр, саклаучылар.

Аять тәфсире:

Ә инде Гайсә галәйһиссәламгә иман китермәгән яки аңа артык табынып, гакылдан тыш югары дәрәҗә биргән кешеләргә (яһүдләргә һәм насараларга) Аллаһ болай ди: "Мин аларга бу дөньяда бик каты ґәзап бирермен – аларны үтерү, әсирлеккә алу, мал-мөлкәтләрен тартып алу һәм хурлыкка төшерү аша. Ә ахирәттә исә аларны ут ґәзабы көтә. Аларга Аллаһ ґәзабыннан коткарырлык, ярдәм итәрлек беркем дә булмас. Аларны саклаучы да, яклый торган көч тә табылмас."

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

1. Аллаһның ґәзабы – гаделлек белән бирелә, һәм Ул һәркемне үз эшенә карап җәзалый.
2. Көферлек һәм диндә артыклык (гөнаһлы гамәлләр) – икесе дә Аллаһ ризасызлыгына сәбәп була.
3. Бу дөньядагы җәза – ахирәт ґәзабының кечкенә бер кисәге генә, ә чын ґәзап – ут ґәзабы.
4. Кешегә Аллаһтан башка ярдәмче юк, шуңа күрә һәркем Аллаһка тәүбә итеп, Аның рәхмәтенә өметләнергә тиеш.
5. Бу аять мөэминнәргә – Аллаһның вәгъдәсенә ышанырга һәм иманнарын ныгытырга өнди, чөнки Аллаһ ґәзапны да, рәхмәтне дә үз вәгъдәсе буенча бирәчәк.