Аль Имран сүрәсе — Аять 57

Сүзләрнең мәгънәләре:

• فَيُوَفِّيهِمْ أُجُورَهُمْ — Аларның әҗерләрен (савапларын) тулысынча, кимчетсез бирер.
• الظَّالِمِينَ — Залимнәр, ягъни Аллаһка ширек кертүчеләр һәм Аның рәсүлләрен ялганга санаучылар.

Аять тәфсире:

Әмма Аллаһка һәм Аның рәсүлләренә иман китергән һәм изге гамәлләр кылган кешеләргә — намаз, зәкят, ураза, туганнарны бару кебек гамәлләрне эшләүчеләргә — Аллаһ аларның әҗерләрен тулысынча, һичбер кимчетсез бирер. Бу хәбәр Гайсә пәйгамбәргә ияргәннәргә карый, алар Мөхәммәд салләллаһу галәйһи вә сәлләм килгәнчеге кадәр шулай эшләгәннәр, чөнки Гайсә үзе аларга Мөхәммәднең киләчәге турында хәбәр биргән иде. Әмма Аллаһ залимнәрне — ширек кертүчеләрне һәм Аның рәсүлләрен ялганга санаучыларны яратмый, аларга яхшылык белән бәя бирми. Алар өчен ахирәттә каты ґәзап хәзерләнгән.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

1. Иман белән изге гамәлләрнең бергә булуы — Аллаһ каршында котылуның төп шарты. Иман гамәлсез яки гамәл имансыз файда бирми.
2. Аллаһның юмартлыгы киң: Ул бәндәләренең кылган изгелекләренә тулы әҗер бирә, һичбер кимсетми.
3. Золымның иң олысы — Аллаһка ширек кертү, чөнки бу — Аллаһның берлегенә каршы чыгу. Аллаһ мондый кешеләрне яратмый, димәк, аларның гамәлләре дә кабул ителми.
4. Бу аять безне тәүхидкә (Аллаһның берлегенә) һәм рәсүлләргә иярүгә дәшә, чөнки һәр пәйгамбәр үзеннән соң киләчәк рәсүлгә иман китерүне өйрәткән.