سوره آل عمران — آیه 56

معانی کلمات:

• فَأَمَّا: اما، اما بعد.
• الَّذِينَ كَفَرُوا: کسانی که به خدا و رسولش کفر ورزیدند و حق را انکار کردند.
• عَذَابًا شَدِيدًا: عذابی سخت و سنگین.
• نَّاصِرِينَ: یاران و یاورانی که بتوانند از آنان دفاع کنند.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه، سرنوشت دو گروه را در برابر دعوت حضرت عیسی (علیه السلام) روشن می‌سازد. اما کسانی که به آن حضرت کفر ورزیدند - چه یهودیانی که او را تکذیب کردند و چه مسیحیانی که در حق او غلو نمودند - خداوند آنان را در دنیا به عذابی سخت گرفتار می‌کند؛ عذابی چون قتل، اسارت، ذلت و خواری، و از دست دادن اموال و قدرت. و در آخرت نیز عذاب آنان آتش دوزخ خواهد بود. برای این گروه هیچ یاور و مدافعی نخواهد بود که بتواند عذاب الهی را از آنان دفع کند یا آنان را از این کیفر سخت نجات دهد. این وعده الهی است که تخلف‌ناپذیر است و هیچ قدرتی در برابر اراده او تاب مقاومت ندارد.

فواید و درس‌های آیه:

1. سنت الهی بر این جاری است که کافران و دشمنان حق، در دنیا نیز به کیفر اعمال خود می‌رسند و این نشانه عدالت خداوند است.
2. عذاب آخرت بسیار شدیدتر و پایدارتر از عذاب دنیاست؛ پس انسان باید از آن بترسد و به راه حق بازگردد.
3. هیچ قدرت و یاوری در برابر خداوند یارای دفاع از کافران را ندارد؛ پس تنها تکیه‌گاه واقعی، خداوند متعال است.
4. این آیه مژده‌ای برای مؤمنان است که سرانجام حق پیروز است و باطل نابود خواهد شد، هر چند مدتی به طول انجامد.
5. ایمان به عیسی (علیه السلام) به عنوان پیامبر خدا و بنده او، نه غلو در حق او و نه تکذیب وی، راه نجات از عذاب الهی است.