Sura Al-Imran — Werset 68

Znaczenie słów:

• Awlā – najbliżsi, najbardziej uprawnieni, najbardziej godni.
• B-Ibrāhīm – do Abrahama (pokój z nim), w sensie przynależności i duchowego pokrewieństwa.
• Lalladhīna ittaba'ūhu – z pewnością ci, którzy poszli za nim (przyjęli jego religię i szli jego drogą).
• Hādhā an-Nabiyy – ten Prorok, czyli Muhammad (niech Bóg go błogosławi i obdarzy pokojem).
• Walī al-mu'minīn – opiekun, obrońca i sprzymierzeniec wierzących.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Bóg Wszechmogący oznajmia, że najbliżsi Abrahamowi – ci, którzy mają największe prawo się do niego przyznawać – to nie ci, którzy twierdzą, że są jego wyznawcami tylko z powodu pochodzenia czy pustych słów. Prawdziwymi spadkobiercami Abrahama są:

1. Ci, którzy poszli za nim w jego czasach – czyli ci, którzy uwierzyli w jego posłannictwo i podążali za jego naukami, gdy żył.
2. Ten Prorok (Muhammad, niech Bóg go błogosławi i obdarzy pokojem) – ponieważ przyniósł on tę samą czystą religię monoteizmu, którą głosił Abraham, i potwierdził jej prawdziwość.
3. Ci, którzy uwierzyli – czyli wyznawcy Mahometa z tej społeczności, którzy przyjęli jego przesłanie i podążają za nim.

Werset ten jest odpowiedzią dla Żydów i chrześcijan, którzy spierali się z muzułmanami o to, kto jest bliższy Abrahamowi. Bóg rozstrzyga ten spór, wskazując, że prawdziwa łączność z Abrahamem nie polega na pochodzeniu etnicznym czy historycznym, lecz na wierze i podążaniu za jego religią – religią całkowitego poddania się Bogu (islamu).

Na końcu Bóg zapewnia, że jest On opiekunem i obrońcą wierzących – tych, którzy naprawdę w Niego wierzą i przestrzegają Jego prawa. On ich wspiera, prowadzi i strzeże.

Korzyści i wnioski płynące z wersetu:

1. Religia opiera się na wierze i czynach, a nie na pochodzeniu – nikt nie może rościć sobie prawa do bycia bliskim prorokom tylko przez krew czy narodowość. Liczy się szczera wiara i naśladowanie ich drogi.
2. Jedność przesłania proroków – wszyscy prorocy, od Abrahama do Mahometa (niech Bóg ich błogosławi), głosili tę samą prawdę: jedność Boga i poddanie się Jemu. Ten, kto podąża za ostatnim Prorokiem, w rzeczywistości podąża za wszystkimi wcześniejszymi posłańcami.
3. Prawdziwa przynależność do islamu to błogosławieństwo i zaszczyt – bycie wierzącym oznacza, że Bóg jest naszym opiekunem i obrońcą. To daje poczucie bezpieczeństwa i pewności, że niezależnie od trudności, Bóg nas nie opuści.
4. Zachęta do naśladowania Proroka Mahometa – skoro to on jest najbliższy Abrahamowi, to podążanie za nim jest drogą do prawdziwej religii i do miłości Boga.
5. Odpowiedź na spory i podziały – zamiast kłótni o to, kto jest lepszy, należy skupić się na tym, co łączy: na wierze w jednego Boga i na dobrych uczynkach.