Wa inna minhum lafaree qany yalwoona alsinatahum bil Kitaabi litahsaboohu minal Kitaab, wa maa huwa minal Kitaabi wa yaqooloon huwa min `indillaahi wa maa huwa min `indillaahi wa yaqooloona `alal laahil kaziba wa hum ya`lamoon
📖 Terjemah (Ing Basa Jawa)
📖 Ing Basa Jawa
Ora mungguh tumrapé manu- sa, yèn diparingi Kitab déning Allah lan kawicaksanan tuwin kanabian banjur calathu marang wong-wong: Padha dadia kawula- ku, saliyané Allah; ananging (pangucapé masthi): Padha dadia wong kang manembah ing Pangéran, amarga saka anggonira mulang Kitab sarta amarga saka anggonira maca
🌐 Additional reference in Bahasa Indonesia
🌐 Bahasa Indonesia
Sesungguhnya diantara mereka ada segolongan yang memutar-mutar lidahnya membaca Al Kitab, supaya kamu menyangka yang dibacanya itu sebagian dari Al Kitab, padahal ia bukan dari Al Kitab dan mereka mengatakan: "Ia (yang dibaca itu datang) dari sisi Allah", padahal ia bukan dari sisi Allah. Mereka berkata dusta terhadap Allah sedang mereka mengetahui.
1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:
يَلْوُونَ أَلْسِنَتَهُم: mbengkongake utawa ngowahi ilate, tegese ngowahi pangucap lan tulisan saka panggonan kang bener.
بِالْكِتَابِ: nganggo kitab, yaiku Taurat kang wis diturunake dening Allah.
لِتَحْسَبُوهُ: supaya kowe padha ngira utawa nyangka.
الْكَذِبَ: goroh, yaiku omongan kang ora bener.
2) Tegesing ayat:
Lan satemene ing antarane wong-wong Yahudi iku ana saklompok kang padha mbengkongake ilate nalika maca kitab, yaiku padha ngowahi tembung-tembung saka panggonan kang bener lan ngganti isine Taurat. Tujuane supaya kowe, wong-wong Islam, padha nyangka yen kang diwaca iku bagean saka kitab kang diturunake dening Allah, padahal satemene dudu saka kitab Allah. Wong-wong mau padha ngomong, "Iki saka ngarsane Allah," nanging sejatine dudu saka ngarsane Allah. Wong-wong mau padha sengaja ngucapake goroh marang Allah, lan dheweke padha ngerti yen awake dhewe iku pancen goroh.
Dadi, ayat iki nyritakake bab tumindake saklompok wong Yahudi kang ora jujur. Dheweke ngowahi isi kitab suci Taurat, banjur ngaku-ngaku yen owahan iku asli saka Allah. Padahal dheweke ngerti banget yen kang diomongake iku goroh. Tumindak iki dilakoni merga kepengin entuk keuntungan donya, kayata pangkat, bandha, utawa panguwasa. Allah banjur mbukak goroh iki supaya wong-wong mukmin ora gampang ketipu karo omongane wong-wong kang ora jujur.
3) Piwulang lan faedah saka ayat iki:
Islam mulangake supaya wong tansah jujur, ora ngowahi-owahi kitab suci utawa omongan kang bener kanggo kepentingan pribadi.
Ayat iki nuduhake yen goroh marang Allah iku dosa gedhe, luwih-luwih yen dilakoni kanthi sengaja lan ngerti.
Wong mukmin kudu ati-ati lan ora gampang percaya marang omongan kang ngaku-ngaku saka Allah, nanging kudu dipriksa dhisik bener utawa ora.
Allah iku Maha Ngerti lan bakal mbukak samubarang kang didhelikake, mula ora ana gunane ngapusi.
Ayat iki ngajak kita supaya tresna marang kajujuran lan ngadohi goroh, amarga kajujuran iku dadi dhasar iman kang kuwat.
Kanthi mangerteni ayat iki, kita saya tambah yakin yen Al-Qur'an iku kitab kang bener lan dijaga dening Allah, ora bisa diowahi dening sapa wae.
Ora mungguh tumrapé manu- sa, yèn diparingi Kitab déning Allah lan kawicaksanan tuwin kanabian banjur calathu marang wong-wong: Padha dadia kawula- ku, saliyané Allah; ananging (pangucapé masthi): Padha dadia wong kang manembah ing Pangéran, amarga saka anggonira mulang Kitab sarta amarga saka anggonira maca
Wondéné para sing padha anampani reregan sathithik mi- nangka liliruné janjining Allah lan sumpahé dhéwé – sayekti, iki ora bakal olèh bagéan ana ing akhirat, lan Allah ora bakal mangandikani sarta ora bakal amirsani ing dinané qiyamat lan ora bakal diresikaké, apa déné bakal padha oléh siksa kang nglarani
Lan, sayekti, sawenèhé, temen ana sagolongan, kang goroh prakara Kitab amrih sira anganggepa iku (sapéranganing) Kitab, ing mangka iku dudu (péranganing) Kitab, sarta padha calathu: Iku saka ngarsaning Allah, mangka iku ora saka ngarsaning Allah; sarta padha nibakaké pangucap goroh marang Allah, kang mangka padha weruh
Ora mungguh tumrapé manu- sa, yèn diparingi Kitab déning Allah lan kawicaksanan tuwin kanabian banjur calathu marang wong-wong: Padha dadia kawula- ku, saliyané Allah; ananging (pangucapé masthi): Padha dadia wong kang manembah ing Pangéran, amarga saka anggonira mulang Kitab sarta amarga saka anggonira maca
Lan ora bakal dhèwèké aparéntah supaya sira padha anganggepa pangéran marang para malaikat sarta para nabi; apa! apa dhèwèké aparéntah kafir marang sira ing sawisé sira padha dadi Muslim? RUKU’
Ing nalikané Allah amundhut prajanji lumantar para nabi: Sayekti, sabarang kang wis Ingsun paringaké marang sira arupa Kitab lan kawicaksanan – tumuli tume- kané utusan sawiji, dumunung ambeneraké ing barang kang ana ing sira, kudu padha sira èstokna sarta kudu padha sira réwangana. Panjenengané angandika: Apa sira padha anyandikani sarta nyang- gemi marang prajanjian Ingsun mangkéné iki? Unjuké: Kawula sami anyandikani. Pangandikané: Lah saiki padha aneksènana, dalasan Ingsun (iya) kanthinira, golongané kang padha aneksèni
Surat Ali Imran Ayat 78 - Waca, Rungokna, Terjemah, Jawa : Ora mungguh tumrapé manu- sa, yèn diparingi Kitab déning Allah…
Surat Ayat 78/200 — Surat Ali Imran آل عمران (Medinan). Waca Rungokna Terjemah (Jawa). Rungokna: Surat Ali Imran Rungokna, Surat Ali Imran Terjemah, Surat Ali Imran mp3, Surat Ali Imran pdf. Ayat 76–80. Ing Basa Jawa: Bahasa Indonesia.
SurahQuran.com was founded as a humble effort to serve the Noble Book and the pure Sunnah, to invite people to Allah, and to make the religious sciences accessible according to the methodology of the Quran and Sunnah. We praise and thank Allah for His grace, and we ask Him to accept our work and make it sincere for His noble Face.