Surat Ar-Rum — Ayat 13

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• شُرَكَائِهِمْ (syurakaa'ihim): yaiku sesembahan-sesembahan utawa brahala-brahala kang padha disembah dening wong-wong musyrik kajaba Allah.
• شُفَعَاءُ (syufa'aa'): yaiku wong-wong kang menehi syafaat utawa pitulungan kanggo nylametake saka siksa.
• كَافِرِينَ (kaafiriin): yaiku wong-wong kang maido, ora ngakoni, lan nampik.

1. Tafsir Ayat:

Ing dina kiyamat mengko, wong-wong musyrik kang biyen padha nyembah brahala lan sesembahan saliyane Allah ora bakal nemu pitulungan saka sesembahane mau. Brahala-brahala kang padha diarep-arep bisa menehi syafaat iku malah ora bisa nylametake saka siksa Allah. Malah, sesembahan mau padha nampik lan ora ngakoni wong-wong kang nyembah dheweke. Wong-wong musyrik uga padha maido marang sesembahane, amarga ing dina iku kabeh padha ngerti yen sesembahan mau ora duwe kekuwatan apa-apa lan ora bisa menehi pitulungan. Syafaat iku mung ana ing astane Allah piyambak, ora bisa dijaluk saka saliyane Panjenengane.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake awake dhewe supaya ora nyembah saliyane Allah, amarga sesembahan saliyane Allah ora bisa menehi pitulungan ing dina kiyamat.
• Syafaat iku mung ana ing astane Allah, mula ora perlu ngarep-arep pitulungan saka makhluk.
• Ayat iki nuduhake yen Islam iku agama kang jelas lan gampang dimangerteni: mung nyembah Allah lan ora nyekutukake Panjenengane.
• Kanthi mangerteni ayat iki, awake dhewe dadi luwih percaya yen mung Allah kang bisa nylametake lan menehi pitulungan, mula ati dadi tentrem lan ora gumantung marang liyan.
• Ayat iki uga ngajak awake dhewe supaya tansah ngakoni kekuwatane Allah lan ora maido marang Panjenengane, supaya ora kalebu wong kang kafir.