Suurah Ar-Ruum — Aayad 50

Macnaha Erayada:

• Aasaarka Naxariista Ilaahay: waxaa loola jeedaa roobka iyo wixii uu ka soo baxo oo ah doog, geedo iyo midho kala duwan.
• Dhimashada Dhulka: waa qalaylka iyo engegnaanta dhulka, marka uu noqdo mid aan wax ka soo bixin.
• Muhyil Mawta: waa kan nooleeya dadka dhintay, isagoo ka soo bixin qabriga iyagoo nool.

Tafsiirka:

Eebbe wuxuu ku amrayaa dadka inay fiiriyaan oo ay ku tashadaan roobka uu ka soo dejiyo samada, kaas oo ah naxariista Ilaahay ee la taaban karo. Bal fiiri sida uu dhulka engegan oo dhintay ugu nooleeyo, marka uu roobku da'o, ayuu dhulku soo noolaadaa, wuxuuna soo bixiyaa doog, geedo iyo midho kala duwan oo dadku iyo xooluhu wax ka cunaan. Haddaba kan awood u leh inuu dhulka dhintay nooleeyo, waa isaga qudhiisu kan awood u leh inuu dadka dhintay soo bixiyo oo nooleeyo Maalinta Qiyaame. Eebbe waa ka taliyaha wax kasta, waxba kama cuslaadaan, waxba kama qarsoona, wuxuuna awood u leeyahay wax kasta oo uu doono.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo:

1. Cibrada iyo Fikirka: Qur'aanku wuxuu nagu boorrinayaa inaan fiirino oo aan ku tashano abuurka Eebbe, maxaa yeelay waxa dhulka ku noolaada roobku waa calaamad muujinaysa awoodda Eebbe ee aan la koobi karin.
2. Sugnaanta Qiyaamaha: Sida dhulka dhintay uu u noolaado roobka, sidaas oo kale ayaa dadka dhintay loo soo bixin doonaa. Tani waxay ku xoojisaa rumaynta Qiyaamaha iyo xisaabta.
3. Rajada iyo Naxariista: Marka dadku arkaan sida Eebbe u naxariisto dhulka oo uu u soo celiyo doogga iyo nolosha, waxay ku xoojinaysaa rajadooda in Eebbe u naxariisan doono oo uu u dhaafiddo dembiyadooda.
4. Iskuxirka Diinta iyo Nolosha: Aayadani waxay nagu baraysaa in diinta Islaamka aysan ahayn kaliya caabudid, laakiin ay tahay nolol dhan oo ay ku jiraan fiirinta abuurka Eebbe iyo ka fiirsashada aayadihiisa ku yaalla dhulka iyo samada.