سورت لقمان — آیت 12

د کلمو معناګانې:

• لُقْمَانَ: د بني اسرائيلو يو نيك او صالح بنده، چې نبي نه و.
• الْحِكْمَةَ: د دين پوهه، د عقل سمه کارونه، په خبرو كې سمه فيصله، او د كارونو سمه انجام.
• أَنِ اشْكُرْ لِلَّهِ: يعنې مونږ هغه ته وويل: د الله د نعمتونو شكر وباسه.
• غَنِيٌّ: هغه ذات چې له خپلو مخلوقاتو بېخي بې پروا او بې نيازه وي.
• حَمِيدٌ: هغه ذات چې په هر حال كې ستايل شوى او د ستاينې وړ وي.

تفسير:

الله تعالی خپل يو نيك بنده لقمان ته حكمت وركړى و، چې هغه په دين كې پوهه، د عقل سمه كارونه، په خبرو كې سمه فيصله او د كارونو سمه انجام وه. الله تعالی هغه ته وويل: د دې حكمت او نورو نعمتونو په بدل كې زما شكر وباسه. بيا الله تعالی روښانه كړه چې د شكر فايده الله ته نه رسيږي، بلكې شكر كوونكي ته بېرته ورګرځي؛ ځكه چې شكر د نعمتونو د زياتوالي سبب كېږي او د الله له طرفه د ثواب لامل ګرځي. خو كه څوك د الله له نعمتونو منكر شي او كفر وكړي، نو الله ته هېڅ ضرر نه رسيږي؛ ځكه چې الله له خپلو مخلوقاتو بېخي بې پروا دى او د هغوى له عبادت او شكر څخه بې نيازه دى. هغه په هر حال كې ستايل شوى او د ستاينې وړ دى، كه بندګان يې شكر وكړي او كه كفر.

فايدې:

1. حكمت او پوهه د الله له لوري يوه wielka نعمت ده، چې بايد پرې شكر وكړو.
2. شكر كول يوازې د الله د رضا لپاره دي، نه د هغه د احتياج له امله؛ ځكه الله بېخي بې پروا دى.
3. د شكر فايده په حقيقت كې خود شكر كوونكي ته ورګرځي، ځكه چې د نعمتونو د بقا او زياتوالي سبب كېږي.
4. كفر او ناشكري الله ته هېڅ تاوان نه رسوي، بلكې انسان خپل ځان ته تاوان رسوي.
5. الله تعالی په هر حال كې د ستاينې وړ دى، كه بندګان يې شكر وكړي او كه يې ناشكري وكړي؛ نو مونږ بايد تل د هغه ستاينه وكړو او له هغه څخه مرسته وغواړو.