ซูเราะฮฺ ลุกมาน — อายะฮฺ 12

คำอธิบายคำศัพท์สำคัญในโองการ:

• ลุกมาน (لقمان): บ่าวผู้ทรงธรรมผู้หนึ่งของอัลลอฮ์ ไม่ใช่ศาสดา แต่เป็นผู้ที่อัลลอฮ์ทรงประทานปัญญาและความรู้ให้
• อัลฮิกมะฮ์ (الحكمة): ความเข้าใจอันลึกซึ้งในศาสนา ความถูกต้องในการตัดสินใจ และความแม่นยำในการพูด
• อัชกุร (اشكر): การขอบคุณ แสดงความกตัญญูต่อพระเจ้าด้วยการเชื่อฟังและปฏิบัติตามคำสั่งของพระองค์
• กะฟะร (كفر): การปฏิเสธ ปฏิเสธคุณความดีของพระเจ้า ไม่ยอมรับนับถือ และไม่ขอบคุณในความโปรดปราน
• เฆาะนีย (غني): ผู้ทรงมั่งคั่งพอเพียง ไม่ต้องการสิ่งใดจากมวลสรรพสิ่ง
• ฮะมีด (حميد): ผู้ทรงได้รับการสรรเสริญ สมควรแก่การสรรเสริญในทุกกรณี

การตีความโองการ:

แท้จริงแล้ว เราได้ประทานปัญญาและความเข้าใจอันลึกซึ้งแก่ลุกมาน ซึ่งเป็นบ่าวผู้ทรงธรรมของเรา โดยเราได้กล่าวแก่เขาว่า "จงขอบคุณต่ออัลลอฮ์เถิด" สำหรับความโปรดปรานที่พระองค์ทรงประทานให้แก่เขา จากการได้รับปัญญาและความสำเร็จในการปฏิบัติตามพระองค์

จากนั้นพระองค์ทรงอธิบายถึงแก่นแท้ของการขอบคุณว่า ผู้ใดที่ขอบคุณต่อพระเจ้าของเขา แท้จริงแล้วประโยชน์จากการขอบคุณนั้นย่อมกลับคืนสู่ตัวเขาเอง เพราะพระเจ้าผู้ทรงยิ่งใหญ่นั้นไม่ได้ทรงต้องการการขอบคุณจากบ่าวของพระองค์แต่อย่างใด หากแต่การขอบคุณนั้นเป็นเหตุให้บ่าวได้รับความจำเริญในชีวิต การเพิ่มพูนความโปรดปราน และการอภัยโทษจากพระองค์

ส่วนผู้ใดปฏิเสธคุณความดีของพระเจ้า ไม่ยอมรับนับถือ และไม่ขอบคุณในความโปรดปรานของพระองค์ แท้จริงแล้วความเสียหายจากการปฏิเสธนั้นย่อมตกอยู่กับตัวเขาเองเท่านั้น และมันจะไม่เป็นอันตรายต่ออัลลอฮ์แม้แต่น้อย เพราะพระองค์ทรงมั่งคั่งพอเพียง ไม่ต้องการสิ่งใดจากมวลสรรพสิ่งทั้งมวล และพระองค์ทรงได้รับการสรรเสริญในทุกสภาวะ ไม่ว่าบ่าวจะขอบคุณหรือปฏิเสธก็ตาม

บทเรียนและคุณธรรมที่ได้รับจากโองการ:

1. ความประเสริฐของปัญญาและความรู้: อัลลอฮ์ทรงยกย่องผู้ที่พระองค์ประทานปัญญาให้ และปัญญานั้นเป็นของประทานอันยิ่งใหญ่ที่ควรค่าแก่การขอบคุณ
2. การขอบคุณเป็นเหตุแห่งความจำเริญ: การขอบคุณพระเจ้าไม่ใช่เพราะพระองค์ต้องการ แต่เป็นประตูแห่งความดีงามที่เปิดออกสู่ตัวเราเอง ทำให้ชีวิตมีความสุขและได้รับความโปรดปรานเพิ่มพูน
3. ความมั่งคั่งของพระเจ้า: พระองค์ไม่ทรงต้องการการเคารพภักดีหรือการขอบคุณจากเรา แต่เราต่างหากที่ต้องการพระองค์ การตระหนักเช่นนี้ทำให้เราถ่อมตนและสำนึกในพระคุณของพระองค์อยู่เสมอ
4. การสรรเสริญพระเจ้าในทุกสภาวะ: พระองค์ทรงสมควรได้รับการสรรเสริญเสมอ ไม่ว่าเราจะขอบคุณหรือไม่ก็ตาม ดังนั้น การเป็นผู้ที่ขอบคุณจึงเป็นการเลือกทางที่ดีที่สุดสำหรับตัวเราเองทั้งในโลกนี้และโลกหน้า
5. แบบอย่างที่ดีจากลุกมาน: โองการนี้แสดงให้เห็นว่าคนธรรมดาที่ไม่ใช่ศาสดาสามารถบรรลุถึงระดับสูงแห่งปัญญาและการรู้จักพระเจ้าได้ หากเขามีความจริงใจและแสวงหาความดี ซึ่งเป็นแรงบันดาลใจให้ทุกคนมุ่งมั่นในการแสวงหาความรู้และปฏิบัติตนเป็นคนดี