Surja El-Ahzab — Ajet 17

Kuptimet e fjalëve:

• يَعْصِمُكُم – që t’ju mbrojë, t’ju ruajë dhe t’ju shpëtojë.
• سُوءًا – dëm, fatkeqësi, si humbja në betejë apo vdekja.
• رَحْمَةً – mëshirë, si fitorja dhe shpëtimi.
• وَلِيًّا – mik i afërt që kujdeset për punët tuaja.
• نَصِيرًا – ndihmës që ju mbron nga dënimi.

Tefsiri i Ajetit:

Thuaju atyre, o Pejgamber: "Kush është ai që mund t’ju mbrojë nga dënimi i Allahut, nëse Ai dëshiron t’ju godasë me ndonjë të keqe, si humbja ose vdekja? Dhe kush mund t’jua pengojë mëshirën e Tij, nëse Ai dëshiron t’ju dhurojë fitore dhe shpëtim?" Askush nuk mund ta ndalë vullnetin e Allahut, as t’i shtojë ose t’i pakësojë caktimet e Tij. Këta hipokritë, që mundohen të shmangen nga lufta dhe kërkojnë justifikime, nuk do të gjejnë për vete asnjë mik të afërt që të kujdeset për ta, as ndihmës që t’i shpëtojë nga dënimi i Allahut. Ata janë të braktisur dhe të vetmuar përballë fuqisë së Allahut, dhe asnjë mbështetje nuk do t’u vlejë atë ditë.

Përfitimet nga Ajeti:

• Njohuria se e mira dhe e keqja, fitorja dhe humbja, janë të gjitha në dorën e Allahut, dhe asnjë krijesë nuk mund të ndryshojë caktimin e Tij – kjo e forcon besimin e muslimanit dhe e bën atë të mbështetet vetëm te Zoti i tij.
• Mësimi se frika nga vdekja ose dëmi nuk e vonon caktimin, prandaj besimtari i vërtetë nuk tërhiqet nga lufta për të drejtën, por i dorëzohet plotësisht urdhrit të Allahut.
• Theksimi se çdo mbështetje te njerëzit pa Allahun është e kotë, sepse asnjë mik dhe asnjë ndihmës nuk mund të mbrojë askënd nga dënimi i Tij – kjo e bën muslimanin të pastrojë zemrën nga varësia ndaj krijesave dhe ta drejtojë atë vetëm te Krijuesi.
• Nxitja për t’iu përmbajtur urdhrave të Allahut dhe për t’u larguar nga hipokrizia, sepse hipokritët mendojnë se mund t’i shpëtojnë vullnetit të Allahut me dinakëri, por në realitet ata janë të humbur dhe pa asnjë mbrojtës.