Surat Al-Ahzab — Ayat 41

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• اذْكُرُوا: Padha ngelengna, padha nyebut, lan padha eling marang Allah.
• ذِكْرًا كَثِيرًا: Dzikir kang akeh banget, ora mung sethithik, nanging terus-terusan lan akeh.

1. Tafsir ayat:

Hei wong-wong kang padha percaya marang Allah lan Rasul-Nya sarta padha nglakoni syariat-Nya, padha dzikir marang Allah nganggo ati, lisan, lan awak kabeh kanthi dzikir kang akeh banget. Padha isinen wektu-wektumu kanggo dzikir marang Allah ing wayah esuk lan sore, sawise shalat fardhu, lan nalika ana kedadeyan utawa sebab apa wae. Dzikir iku ibadah kang disyariatake, bisa nuwuhake rasa tresna marang Allah, bisa nyegah lisan saka tumindak dosa, lan bisa nulungi marang saben kabecikan. Dzikir marang Allah iku kalebu panguasahe Allah kang kudu dilakoni kanthi cara tahmid, takbir, tahlil, lan tasbih, ing kahanan apa wae: nalika ngadeg, lungguh, turu miring, lan ing saben kahanan.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Dzikir marang Allah iku dadi tandha katresnane wong mukmin marang Allah, lan bisa nyedhakake awake marang Allah.
• Dzikir bisa ngresiki ati lan nyenengake jiwa, sarta nguatake iman.
• Dzikir bisa dadi tameng saka godaan setan lan tumindak dosa.
• Dzikir bisa nulungi kita ing saben kahanan, dadi ora mung ing wektu susah, nanging uga ing wektu seneng.
• Dzikir iku gampang banget dilakoni, ora butuh wektu khusus, bisa dilakoni kapan wae lan ing ngendi wae.
• Dzikir bisa nambah pahala lan ngundhakake drajat ing ngarsane Allah.
• Dzikir bisa nuwuhake rasa tentrem lan ayem ing ati, sarta nyegah saka rasa kuwatir lan susah.
• Dzikir iku dadi sarana kanggo nyedhaki Allah lan nggayuh ridha-Nya.
• Dzikir bisa dadi tandha syukur marang nikmat-nikmat Allah kang wis diwenehake.
• Dzikir bisa nulungi kita supaya tansah eling marang Allah ing saben wektu, dadi ora lali marang Dheweke.