Surja Sebe — Ajet 44

Kuptimet e fjalëve:

• “Kutub” (libra): Libra të shpallura nga Zoti.
• “Jedrusunaha” (i studiojnë): I lexojnë dhe i mësojnë përmendësh.
• “Nadhir” (paralajmërues): Profet që i paralajmëron njerëzit për dënimin e Zotit.

Tefsiri i ajetit:

Zoti i Lartësuar i qetëson zemrat e Profetit Muhamed (paqja qoftë mbi të) dhe u përgjigjet atyre që e mohonin Kuranin nga arabët, të cilët pretendonin se ajo që u solli ishte magji e trilluar. Ata nuk kishin marrë më parë asnjë libër nga Zoti që ta lexonin dhe ta studionin, që t’u tregonte se ky Kuran është i rremë. Gjithashtu, Zoti nuk u kishte dërguar atyre asnjë profet paralajmërues përpara teje, o Muhamed, që t’i paralajmëronte për dënimin e Tij. Pra, ata nuk kishin asnjë bazë diturie apo argument për mohimin e tyre, por e mohonin vetëm nga kokëfortësia dhe arroganca. Kjo tregon se ata nuk kishin asnjë justifikim për refuzimin e tyre, sepse nuk kishin marrë as libër e as profet më parë.

Përfitimet nga ajeti:

1. Ky ajet tregon se Kuranit nuk i parapriu asnjë libër tjetër për arabët, dhe kjo e bën më të qartë mrekullinë e tij, sepse erdhi pa asnjë përgatitje të mëparshme.
2. Ai nënvizon se njeriu nuk duhet të flasë për fenë pa dituri dhe pa prova, sepse mohimi pa argument është kokëfortësi e dënuar.
3. Ajeti ngushëllon Profetin (paqja qoftë mbi të) dhe të gjithë besimtarët, duke u treguar se kundërshtarët e tyre nuk kanë asnjë bazë të vërtetë, prandaj duhet të jenë të durueshëm dhe të sigurt në fitoren e së vërtetës.
4. Ai na mëson se Zoti nuk e dënon asnjë popull pa u dërguar më parë profet, gjë që tregon drejtësinë dhe mëshirën e Tij ndaj krijesave.