Surja Sebe — Ajet 45

Kuptimet e fjalëve:

• M'i'shar (مِعْشَار): do të thotë një e dhjeta (1/10) e diçkaje.
• Nekir (نَكِير): do të thotë mohimi, ndëshkimi dhe ndëshkimi im kundër atyre që mohuan.

Tefsiri i Ajetit:

Edhe popujt e mëparshëm, si Adi, Themudi, populli i Lutit dhe të tjerë, i mohuan të dërguarit e tyre. Ndërsa idhujtarët e Mekës, të cilëve u erdhi Muhamedi a.s., nuk arritën as një të dhjetën e asaj fuqie, pasurie, jetëgjatësie dhe begatish që Ne u kishim dhënë atyre popujve të mëparshëm. Megjithatë, ata popuj, pavarësisht fuqisë dhe pasurisë së madhe, i mohuan të dërguarit e Mi me kokëfortësi, prandaj i goditi ndëshkimi Im i ashpër dhe i shkatërrova krejtësisht. Prandaj, o Muhamed, shiko se si ishte ndëshkimi Im ndaj tyre dhe si i zhduka ata, që të marrësh mësim dhe t'i paralajmërosh idhujtarët e Mekës se ndëshkimi Im është i ashpër për këdo që i mohon të dërguarit e Mi.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ky ajet është një paralajmërim i qartë për çdo popull që i mohon të dërguarit e Allahut, se fati i tyre do të jetë si fati i popujve të mëparshëm që u shkatërruan.
2. Tregon se fuqia, pasuria dhe begatia nuk janë shenjë e kënaqësisë së Allahut me një popull, por mund të jenë sprovë dhe arsye për ndëshkim më të madh nëse ato përdoren për mohim dhe arrogancë.
3. Në këtë ajet ka ngushëllim për Pejgamberin a.s. dhe besimtarët, sepse tregon se vuajtjet dhe mundimet që përjetojnë nga mohuesit nuk janë diçka e re, por kështu ka ndodhur me të gjithë të dërguarit e mëparshëm.
4. Ajeti na mëson të mendojmë për historinë dhe fatin e popujve të mëparshëm, që të marrim mësim dhe të mos biem në gabimet e tyre.