ซูเราะฮฺ ซะบะอ์ — อายะฮฺ 44

ความหมายของคำศัพท์ที่ต้องอธิบาย:

• آتَيْنَاهُمْ = เราได้ให้แก่พวกเขา
• كُتُبٍ = คัมภีร์ต่างๆ (พหูพจน์ของ كتاب)
• يَدْرُسُونَهَا = พวกเขาอ่านและศึกษามัน
• نَذِيرٍ = ผู้ตักเตือน (ศาสดาหรือร่อซูลที่ถูกส่งมาเพื่อเตือนมนุษย์)

การตีความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้กล่าวถึงพวกกุฟฟารชาวอาหรับที่ปฏิเสธการเป็นศาสดาของท่านนบีมุฮัมมัด ﷺ และกล่าวหาว่าสิ่งที่ท่านนำมานั้นเป็นเวทมนตร์หรือคำโกหกที่ท่านแต่งขึ้นเอง อัลลอฮ์ทรงตอบโต้ข้อกล่าวหาของพวกเขาว่า พวกเขาไม่เคยได้รับคัมภีร์ใดๆ มาก่อนที่จะมีอัลกุรอาน เพื่อที่พวกเขาจะได้ศึกษามันและใช้เป็นหลักฐานอ้างอิงในการปฏิเสธความจริงที่ท่านนบีนำมา และอัลลอฮ์ก็ไม่เคยส่งผู้ตักเตือนคนใดมายังพวกเขาก่อนหน้าท่านนบีมุฮัมมัด ﷺ เพื่อที่จะบอกพวกเขาว่าสิ่งที่ท่านนบีนำมานั้นเป็นเท็จ

ความหมายก็คือ พวกเขาไม่มีพื้นฐานความรู้หรือหลักฐานใดๆ จากการเปิดเผยก่อนหน้านี้ที่จะมาสนับสนุนการปฏิเสธของพวกเขาได้เลย การปฏิเสธของพวกเขาล้วนเกิดจากความดื้อรั้นและความไม่รู้เท่านั้น ไม่ใช่เพราะมีหลักฐานหรือเหตุผลอันใดมาสนับสนุน

บทเรียนและคุณประโยชน์ที่ได้รับจากอายะฮ์:

1. ความจริงไม่จำเป็นต้องอาศัยการยอมรับของคนส่วนใหญ่ – การที่ผู้คนปฏิเสธไม่ได้ทำให้ความจริงกลายเป็นเท็จ ศาสนาอิสลามเป็นความจริงที่สมบูรณ์ แม้ผู้คนจะไม่ยอมรับก็ตาม
2. การกล่าวหาโดยปราศจากหลักฐานเป็นลักษณะของคนไม่รู้ – ผู้ที่ปฏิเสธความจริงโดยไม่มีหลักฐานอันใดมาสนับสนุน ย่อมแสดงให้เห็นถึงความอ่อนแอของข้อกล่าวหาของพวกเขาเอง
3. ความเมตตาของอัลลอฮ์ต่อมนุษยชาติ – การที่อัลลอฮ์ทรงส่งศาสดามายังมนุษย์ทุกยุคทุกสมัย เป็นหลักฐานแห่งความเมตตาที่พระองค์ทรงมีต่อบ่าวของพระองค์ เพื่อชี้ทางที่ถูกต้องแก่พวกเขา
4. ความสำคัญของการศึกษาและการแสวงหาความรู้ – อัลลอฮ์ทรงตำหนิผู้ที่ปฏิเสธโดยไม่มีความรู้ ดังนั้น มุสลิมจึงควรแสวงหาความรู้และศึกษาหลักฐานต่างๆ ก่อนที่จะตัดสินใจเชื่อหรือปฏิเสธสิ่งใด
5. ความพิเศษของอัลกุรอาน – อัลกุรอานเป็นคัมภีร์สุดท้ายที่สมบูรณ์และครอบคลุม ไม่มีคัมภีร์ใดมาก่อนหน้าทำหน้าที่เหมือนกับมัน และไม่มีคัมภีร์ใดมาหลังจากมันอีก ดังนั้น มุสลิมจึงควรให้ความสำคัญกับการศึกษาอัลกุรอานและปฏิบัติตามคำสอนของมัน