یس سۈرىسى — ئايەت 10

1. ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

• «سَوَاءٌ»: باراۋەر، ئوخشاش دېگەن مەنىدە.
• «أَأَنذَرْتَهُمْ»: ئۇلارنى ئاگاھلاندۇردىڭمۇ؟ ئۇلارغا بۇيرۇق ۋە چەكلىمىلەرنى ئېيتىپ قورقۇتتىڭمۇ؟
• «أَمْ لَمْ تُنذِرْهُمْ»: ياكى ئۇلارنى ئاگاھلاندۇرمىدىڭمۇ؟
• «لَا يُؤْمِنُونَ»: ئۇلار ئىمان ئېيتمايدۇ.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

بۇ ئايەتتە ئاللاھ تائالا پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالامغا خىتاب قىلىپ، ھەقىقەتكە قارشى تۇرۇۋالغان كاپىرلارنىڭ ھالىنى بايان قىلىدۇ. ئۇلار شۇنداق قاتتىق كۇپۇرلۇق ۋە ئىنكار ئىچىدە قاپسىلىپ قالغانكى، پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالام ئۇلارنى ئاگاھلاندۇرسۇن ياكى ئاگاھلاندۇرمىسۇن، ئۇلارنىڭ ھالىدا ھېچقانداق پەرق بولمايدۇ. ئۇلار ھەرگىز ئىمان ئېيتمايدۇ، پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالام ئېلىپ كەلگەن ھەقىقەتنى تەستىقلىمايدۇ ۋە ئەمەلىيەتتە قوللانمايدۇ. بۇ ئۇلارنىڭ قەلبلىرى پەردەلەنگەن، كۇپۇرلۇق بىلەن پېچەتلەنگەن كىشىلەر ئىكەنلىكىنى كۆرسىتىدۇ. شۇڭا ئۇلارغا ئاگاھلاندۇرۇش ياكى ئاگاھلاندۇرماسلىقنىڭ پايدىسى يوق.

1. دەۋەت ۋە نەسىھەت:

ئەي مۇئمىن قېرىنداشلار! بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئەسكەرتىدۇكى، ھىدايەت پەقەت ئاللاھنىڭ قولىدا. بىز ۋەز-نەسىھەت قىلىش، ياخشىلىققا بۇيرۇش ۋە يامانلىقتىن چەكلەش ۋەزىپىمىزنى ئادا قىلىشىمىز كېرەك، ئەمما كىشىلەرنىڭ ئىمان ئېيتىشىغا مەجبۇرلىيالمايمىز. قەلبىنى ئاللاھ نۇرلاندۇرغان كىشىلەرلا ئىمان ئېيتىدۇ. شۇڭا بىز دەۋەت قىلغاندا سەۋر-تاقەتلىك بولۇشىمىز، ئۈمىدىمىزنى ئۈزمەسلىكىمىز ۋە ھەر قانداق ئەھۋالدا ئاللاھقا تەۋەككۈل قىلىشىمىز لازىم. ئاللاھ تائالا بىزنى ھىدايەت قىلغان كىشىلەردىن قىلسۇن ۋە باشقىلارنىڭ ھىدايىتىگە ۋاسىتە بولۇشىمىزنى نەسىپ قىلسۇن.