Сураи Йа Син — Оят 38

1. Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

• تَجْرِي: ҳаракат мекунад, сайр мекунад.
• لِمُسْتَقَرٍّ لَّهَا: ба сӯи ҷойгоҳе, ки барои он муайян шудааст.
• تَقْدِيرُ: андозагирӣ, муайянсозӣ.
• الْعَزِيزِ: Ғолиби тавонманд, ки ҳеҷ кас бар Ӯ ғолиб намеояд.
• الْعَلِيمِ: Донои ба ҳама чиз огоҳ.

1. Тафсири оят:

Худованди Мутаъол дар ин оят ба яке аз нишонаҳои бузурги қудрати Хеш ишора мекунад ва мефармояд: Офтоб тибқи фармони Мо дар мадори худ ҳаракат мекунад ва ба сӯи ҷойгоҳе, ки Мо барои он муайян кардаем, равон аст; аз он ҷойгоҳ намегузарад ва аз он қаср намекунад. Ин ҳаракати дақиқ ва ин низоми муайян, андозагирии Худованди Ғолиби тавонманд ва Донои ба ҳама чиз огоҳ аст. Ҳеҷ кас бар Ӯ ғолиб намешавад ва ҳеҷ чиз аз илми Ӯ пинҳон намемонад. Ӯст, ки ҳамаи махлуқотро бо илми бепоёни Хеш идора мекунад ва барои ҳар чиз андоза ва ҷойгоҳе муайян намудааст.

1. Фоидаҳое, ки аз ин оят бармеоянд ва одамонро ба Ислом ва Қуръон меҳрубон мекунанд:

• Ин оят нишон медиҳад, ки офтоб ва ҳаракати он ба таври дақиқ ва муназзам идора мешавад, ки ин далели вуҷуди Худованди Доно ва Тавонманд аст.
• Низоми офтоб ва дигар махлуқот ба мо меомӯзад, ки дар офариниш ҳадаф ва андозагирӣ вуҷуд дорад, на беҳуда ва тасодуфӣ.
• Ин оят моро ба тафаккур дар бораи нишонаҳои қудрати Худо даъват мекунад ва имонро дар дилҳо мустаҳкам месозад.
• Донои будани Худо ба ҳама чиз ба мо итминон медиҳад, ки ҳеҷ чиз аз назорати Ӯ берун нест ва ҳамаи корҳои мо низ дар илми Ӯ сабт аст.
• Ин оят моро ба шукргузорӣ ва итоат ба Худованди Ғолиби Доно тарғиб мекунад, зеро Ӯ ҳама чизро бо ҳикмат ва илм идора мекунад.