سوره یس — آیه 48

معانی کلمات:

• مَتَى: کی، چه زمانی (برای استعجال و پرسش از زمان وقوع وعده)
• الْوَعْدُ: وعدهای که به آن وعده داده شدهاید؛ یعنی روز قیامت و رستاخیز
• صَادِقِينَ: راستگویان

تفسیر آیه:

کافران منکرِ رستاخیز، در حالی که وعدهی قیامت را دروغ میپنداشتند و آن را بعید و محال میشمردند، با تمسخر و استهزا به پیامبر اکرم (صلیاللهعلیهوسلم) و مؤمنان میگفتند: «این وعدهای که به ما میدهید و از وقوع آن سخن میگویید، چه زمانی فرا میرسد؟ اگر راست میگویید و در ادعای خود صادق هستید، پس زمان آن را به ما خبر دهید!» آنان با این سخن، نه از روی طلب حقیقت، بلکه از سرِ انکار و استهزا، وقوع قیامت را به سخره میگرفتند و میخواستند با این پرسشِ تمسخرآمیز، دعوت پیامبر را باطل جلوه دهند. این در حالی است که قیامت به فرمان خداوند و در زمانی که او مقرر کرده است، ناگهان فرا خواهد رسید و هیچکس از زمان آن آگاه نیست.

فواید و پیامهای آیه:

• صبر در برابر تمسخر دشمنان: پیامبران الهی همواره در برابر استهزا و پرسشهای تمسخرآمیز مخالفان، صبر پیشه کردهاند و این درس بزرگی برای مؤمنان است که در مسیر حق، از سخنان تمسخرآمیز نااهلان نهراسند و استقامت ورزند.
• علم به زمان قیامت مخصوص خداوند است: هیچکس، حتی پیامبران، از زمان دقیق قیامت آگاه نیست و این نشانهی عظمت و قدرت خداوند است که بندگان را در برابر این امر مهم، خاضع و منتظر نگه میدارد.
• قیامت حتمی است: پرسشهای تمسخرآمیز کافران، نه تنها وقوع قیامت را منتفی نمیکند، بلکه نشان میدهد که آنان از سرِ نادانی و غرور، حقیقتی را انکار میکنند که به طور قطع رخ خواهد داد.
• آگاهی از عاقبت استهزاکنندگان: کسانی که وعدههای الهی را به سخره میگیرند، سرانجام خواهند دید که آنچه را مسخره میکردند، به واقعیت میپیوندد و در آن روز، پشیمانی سودی برایشان نخواهد داشت.